Η λύση στο αδιέξοδο είναι ένα εναλλακτικό πολιτικό όραμα για μια καλύτερη δημοκρατία!

Τα πολύπλοκα συστήματα τείνουν να παράγουν πολύπλοκες αντιδράσεις – όχι λύσεις – στα προβλήματα. Από τα «Systemantics» (Systemantics: μια ψευδοεπιστημονική αλλά καθόλου αδιάφορη θεωρία των Συστημάτων)

Το πολιτικό σύστημα μας είναι αναμφίβολα τόσο περίπλοκο που δεν διακρίνεται πουθενά ούτε η αρχή του, ούτε το τέλος του, θυμίζοντας κάπως την περίπτωση του γόρδιου δεσμού. Βέβαια στην προκειμένη περίπτωση δεν πρέπει να αναζητάμε ποιός απο μηχανής θεός θα λύσει τον δεσμό αυτόν, αλλά με ποιόν τρόπο θα λυθεί ωστε να βγούμε άμεσα απο αυτή την στημένη και με μαθηματική ακρίβεια, αδιέξοδηκρίση. Συνέχεια ανάγνωσης Η λύση στο αδιέξοδο είναι ένα εναλλακτικό πολιτικό όραμα για μια καλύτερη δημοκρατία!

Η νομιμοποίηση εκτροπών και πραξικοπημάτων μια ολόκληρη ζωή

Δ. Καζάκης
Τελικά το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει μετεξελιχθεί σε βασικό μοχλό νομιμοποίησης της πιο άγριας κυβερνητικής παρανομίας. Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ συνταγματικό και νόμιμο κρίθηκε από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας σε διάσκεψη, κεκλεισμένων των θυρών, το «κούρεμα» (PSI) των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου που έγινε τον Μάρτιο του 2012, σύμφωνα με το ΑΠΕ. Η δημοσίευση της σχετικής απόφασης αναμένεται με την έναρξη του νέου δικαστικού έτους (17 Σεπτεμβρίου 2013). Συνέχεια ανάγνωσης Η νομιμοποίηση εκτροπών και πραξικοπημάτων μια ολόκληρη ζωή

Ένας τρίτος δρόμος Μεταξύ «ρεαλισμού» και δραχμαυταπάτης, παρατεταμένος αγώνας για απελευθέρωση

του Γιώργου Ρακκά από το Άρδην τ. 92

1. Η σκοπιά της κριτικής

Το 1938, ο Μάο Τσε Τουνγκ συνέγραψε το περίφημο έργο του Παρατεταμένος Πόλεμος¹ όπου αποπειράθηκε να ορίσει τον κεντρικό, διμέτωπο ιδεολογικό αγώνα που πρέπει ν’ αναλάβει το κινεζικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα προκειμένου ν’ αντιμετωπίσει τον Ιάπωνα κατακτητή. Από τη μία, έλεγε, βρίσκονται οι οπαδοί της εθνικής υποδούλωσης που στέκονται στο οικονομικό προβάδισμα της εκδυτικισμένης και ραγδαία αναπτυσσόμενης Ιαπωνίας, για να διακηρύξουν το μάταιο οποιασδήποτε αντίστασης. Από την άλλη, οι οπαδοί της «γρήγορης επικράτησης», οι οποίοι υποστήριζαν ότι η μεγαλύτερη σε έκταση και πληθυσμό Κίνα, με τις μακραίωνες αντιστασιακές παραδόσεις και το ανυπέρβλητο σθένος του κινέζικου λαού, θα νικήσει αναπόφευκτα και πολύ γρήγορα την κατά πολύ μικρότερη Ιαπωνία και γι’ αυτό πρόκριναν μια στρατηγική κατά μέτωπον αντιπαράθεσης.
Απέναντι σε αυτούς, ο Μάο Τσε Τουνγκ αντέταξε τη στρατηγική του «παρατεταμένου πολέμου». Διότι, ναι μεν, σε τελευταία ανάλυση, τα μεγέθη της Κίνας δεν επιτρέπουν στην Ιαπωνία να την υποδουλώσει ολοκληρωτικά, στο πλαίσιο ενός πολέμου-αστραπή, ενώ ταυτόχρονα η ιστορία και η ταυτότητά της ενισχύουν το αντιστασιακό φρόνημα του κινεζικού λαού, δημιουργώντας το καλύτερο δυνατό έδαφος πάνω στο οποίο μπορεί να καλλιεργηθεί ένας ρωμαλέος αντικατοχικός αγώνας.

Συνέχεια ανάγνωσης Ένας τρίτος δρόμος Μεταξύ «ρεαλισμού» και δραχμαυταπάτης, παρατεταμένος αγώνας για απελευθέρωση

Πως από το ευρώ φτάσαμε στην πτώχευση

O χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής Πάνος Παναγιώτου διενήργησε μία μεγάλη έρευνα για τα γεγονότα και το παρασκήνιο που οδήγησαν την ελληνική οικονομία από την ένταξη στο Ευρώ στην σημερινή κατάσταση.

Συνέχεια ανάγνωσης Πως από το ευρώ φτάσαμε στην πτώχευση

Εικόνα μας είναι και μας μοιάζει

του Γιώργου Καραμπελιά

Ο συμβολισμός του κυβερνητικού διδύμου –ο ιππότης της ελεεινής μορφής και ο Σάντσο Πάντσα– κλείνει μέσα του την ίδια τη φύση της μεταπολίτευσης στον επιθανάτιο ρόγχο της. Τα δύο κόμματα που ανέλαβαν να διαχειριστούν τις τύχες της χώρας για σχεδόν σαράντα χρόνια, βρίσκονται μαζί λίγο πριν από την τελευταία βουτιά στην οριστική ανυποληψία και ανυπαρξία. Οι δύο άσπονδοι εχθροί-συνεταίροι της μεταπολίτευσης, που κάποτε εκπροσωπούσαν το 80% τουλάχιστον του ελληνικού λαού, βρίσκονται σήμερα να συγκροτούν μια κυβέρνηση μειοψηφίας (μεταξύ του 25-30%) σέρνοντας τον χορό του Ζαλόγγου που οδηγεί στην παραπέρα υποβάθμιση και παρακμή. Μέσα από μια διαδικασία συγκρούσεων και προσεγγίσεων, που κράτησαν σαράντα χρόνια, συρρικνώθηκαν τελικά στο σκληρό πυρήνα του δωσιλογισμού. Σε όλη μας τη διαχρονία το νεώτερο ελληνικό κράτος, υπήρχε και ένα 20-25% που στήριζε την τάξη, την ησυχία και την υποταγή με οποιοδήποτε τίμημα. Δωσίλογοι και ταγματασφαλίτες στην κατοχή, κρυφοί και φανεροί οπαδοί της χούντας μέχρι το 1973, οπαδοί της εκχώρησης σήμερα της διακυβέρνησης της χώρας ανοικτά στις ξένες δυνάμεις και τους Γερμανούς. Μοιάζει ως εάν το νεώτερο ελληνικό κράτος να έκανε τον κύκλο του – καθοδικό από τον Όθωνα και τη βαυαρική αντιβασιλεία, στον Σόιμπλε και την Μέρκελ.

Συνέχεια ανάγνωσης Εικόνα μας είναι και μας μοιάζει

Γ. Δαυίδ: Πρόεδρος της Eurobank αυτός που χρεοκοπεί την Κατσέλης και μετέφερε την 3E στην Ελβετία

Πόσοι Έλληνες επιχειρηματίες μπορούν να υποδεχθούν την βασίλισσα Ελισάβετ σε εργοστασιακές τους μονάδες ή είναι μέλη της Λέσχης Bilderberg – για όσους αρέσκονται σε θεωρίες συνομωσίας; Και πόσοι έχουν γεμίσει «λουκέτα» την ελληνική αγοράς, και ανταμείβονται με την θέση του προέδρου σε μια συστημική αλλά κρατικοποιημένη τράπεζα όπως η Eurobank; Ο Γιώργος Δαυίδ!

 

Γράφει: 

Συνέχεια ανάγνωσης Γ. Δαυίδ: Πρόεδρος της Eurobank αυτός που χρεοκοπεί την Κατσέλης και μετέφερε την 3E στην Ελβετία

TAP: Το παρασκήνιο και τα πραγματικά οφέλη

Tου Μιχάλη Καϊταντζίδη

Τα νέα δεδομένα από την κατασκευή του αγωγού. Η γεωστρατηγική παράμετρος και οι ευκαιρίες για χαμηλότερες τιμές αερίου. Το αρχικό «σνομπάρισμα» του TAP και πώς χάθηκε η ευκαιρία για ισχυρή μετοχική συμμετοχή της Ελλάδας. Συνέχεια ανάγνωσης TAP: Το παρασκήνιο και τα πραγματικά οφέλη

Ο τελευταίος ζωντανός

του Θάνου Τζήμερου

Στο Άουσβιτς, όταν κάποιος δραπέτευε, η τιμωρία ήταν να πιάνουν 10 κρατούμενους, στην τύχη, και να τους βάζουν χωρίς τροφή σε ένα κλειστό δωμάτιο με διαστάσεις λίγο μεγαλύτερες από τηλεφωνικού θαλάμου, που τους ανάγκαζε να μένουν όρθιοι, μέχρι να πεθάνουν όλοι από εξάντληση. Έτσι, ήξερες ότι ακόμα κι αν κατάφερνες να φύγεις από την κόλαση, 10 άνθρωποι θα τη συναντούσαν για χάρη σου. Όταν η ξεναγός μάς το έδειξε, συμπλήρωσε: «δεν μπορώ να φανταστώ χειρότερο σενάριο αργού θανάτου.».

Συνέχεια ανάγνωσης Ο τελευταίος ζωντανός

Ο νέος φαύλος κύκλος του δικομματισμού…

Έχουμε αναλύσει πολλές φορές τη μυθολογία, συνακόλουθα και την ΑΠΑΤΗ του δικομματισμού.
Θα θυμίσουμε κάποια ζητήματα για να δείξουμε τις ρηχές και απατηλές, αλλά και «πονηρές» αναλύσεις εκείνων, που επί χρόνια έπαιρναν ως κριτήριο των «αναλύσεών» τους το «δικομματισμό», γεγονός που τους έκανε να μην είναι σε θέση να δούνε μακρύτερα από τα πόδια τους…
Οι πιο φανατικοί εχθροί του «δικομματισμού», ήταν οι «αριστεροί» εκείνοι που λόγω της εκλογικής τους αλλοτρίωσης (εκλογικός κρετινισμός) δεν βλέπουν τίποτα άλλο παρά μόνο τις κοινοβουλευτικές σκιές της πραγματικότητας…

Συνέχεια ανάγνωσης Ο νέος φαύλος κύκλος του δικομματισμού…