Σε εφαρμογή το θερινό ωράριο για το νυχτερινό ρεύμα της ΔΕΗ

ο θερινό ωράριο για το νυχτερινό ρεύμα της ΔΕΗ τίθεται σε εφαρμογή από σήμερα 1η Μαΐου, έως και τις 31 Οκτωβρίου 2015.

Συνέχεια ανάγνωσης Σε εφαρμογή το θερινό ωράριο για το νυχτερινό ρεύμα της ΔΕΗ

Το πρόβλημα δεν είναι ο Βαρουφάκης

Η είδηση πως ο αμφιλεγόμενος υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας Γιάνης Βαρουφάκης έχει παραμεριστεί από τις διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές της χώρας, προς όφελος μιας ομάδας με επικεφαλή τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών Ευκλείδη Τσακαλώτο, φάνηκε να ευχαριστεί τις ευρωπαϊκές χρηματοπιστωτικές αγορές:

τη Δευτέρα και την Τρίτη, οι μετοχές ανέβηκαν και οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων έπεσαν απότομα. Με τον ευθαρσή θεωρητικό των παιγνίων να μη συμμετέχει πλέον στις συζητήσεις, οι επενδυτές στοιχηματίζουν πως θα είναι πιο εύκολο για τις δύο πλευρές να καταλήξουν σε έναν συμβιβασμό που θα αποτρέψει την κυβέρνηση της Αθήνας από το να πτωχεύσει και να βρεθεί εκτός της ευρωζώνης.

Βραχυπρόθεσμα, η κίνηση αυτή μπορεί πράγματι να βοηθήσει. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ουσιαστικά ξεμείνει από χρήματα, και οι σχέσεις μεταξύ του Βαρουφάκη και των ευρωπαίων ομολόγων του έχει επιδεινωθεί σε τέτοιον βαθμό, που η συνεχής παρουσία του αποτέλεσε εμπόδιο στη συμφωνία για την απελευθέρωση των 7,2 εκατομμυρίων των νέων δανείων που είχε υποσχεθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση τον Φεβρουάριο, υπό την προϋπόθεση να γίνει συμφωνία για ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα για την Ελλάδα. Η μετακίνηση του Βαρουφάκη – θα παραμείνει υπουργός Οικονομικών και θα συνεχίσει να επιβλέπει τις διαπραγματεύσεις – μπορεί πράγματι να διευκολύνει και τις δύο πλευρές να κάνουν συμβιβασμούς.

Σε μία μακρά τηλεοπτική συνέντευξη το βράδυ της Τρίτης, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εξέφρασε βεβαιότητα πως μία συμφωνία θα γινόταν μέχρι τις 9 Μαΐου, λίγες μέρες πριν η Ελλάδα χρειαστεί να πληρώσει μια μεγάλη δόση στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. «Παρά τις δυσκολίες, οι πιθανότητες να κερδίσουμε στις διαπραγματεύσεις είναι μεγάλες» είπε. «Δε θα πρέπει να κάνουμε κινήσεις πανικού. Ο Τσίπρας επίσης απέκλεισε την πιθανότητα να κηρύξει πρόωρες εκλογές, μια επιλογή που έχει συζητηθεί πρόσφατα. Αναφέρθηκε ωστόσο στην πιθανότητα ενός δημοψηφίσματος εάν η Ελλάδα αναγκαζόταν να δεχτεί όρους εκτός της εντολής του ΣΥΡΙΖΑ κατά της λιτότητας.

Με βάση το γεγονός πως καμία πλευρά δε θέλει την Ελλάδα να αφήσει την ευρωζώνη, είναι πιθανό πως κάποιου είδους συμφωνία θα επιτευχθεί την τελευταία στιγμή. Αναφορές από την Αθήνα δείχνουν πως αυτή θα θέλει την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να υποβάλει νόμους για την πραγματοποίηση κάποιων από τις μεταρρυθμίσεις που ζητά η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως η εισαγωγή ενιαίου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας και η ιδιωτικοποίηση κρατικών περιουσιακών στοιχείων, όπως λιμάνια και αεροδρόμια. Σε αντάλλαγμα, η ΕΕ μπορεί να κάνει πίσω, προς το παρόν, σε κάποιες από τις υπόλοιπες απαιτήσεις της, όπως οι αλλαγές στο συνταξιοδοτικό σύστημα και τον εργασιακό νόμο της Ελλάδας.

Αυτά τα προβλήματα ωστόσο δε θα φύγουν, ούτε και η χρηματοπιστωτική κρίση της Ελλάδας. Σε αυτό το σημείο, πράγματι, η παρατεταμένη διαμάχη για τα 7,2 αρχίζει να μοιάζει με αντιπερισπασμό. Τον Ιούνιο οι δύο πλευρές θα πρέπει να πετύχουν μία ξεχωριστή συμφωνία για την αναδιάρθρωση, ή την αναχρηματοδότηση, του συνολικού, ελληνικού, δημόσιου χρέους, το οποίο φτάνει περίπου το 175% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της χώρας. Με βάση όσα έχουμε δει τους περασμένους μήνες, οι πιθανότητες αυτές οι συζητήσεις να καταλήξουν σε επιτυχή λύση είναι μηδαμινές.

Αυτό που χρειάζεται, συμφωνούν οι περισσότεροι αντικειμενικοί αναλυτές, είναι μια διαγραφή στα χρέη της Ελλάδας και ένα νέο πολιτικό καθεστώς που θα επαναφέρει την οικονομική ανάπτυξη: αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο λύνονται οι περισσότερες κρίσεις δημόσιου χρέους. Σε αυτήν την περίπτωση, ωστόσο, το πρόγραμμα διάσωσης του 2010, το οποίο αναθεωρήθηκε το 2012, δεν επέβαλε καμία διαγραφή στους πιστωτές της Ελλάδας, οι οποίοι ήταν κυρίως μεγάλοι χρηματοπιστωτικοί θεσμοί. Σχεδιασμένο από την τρόικα – ΕΕ, ΔΝΤ και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – το πρόγραμμα διάσωσης «στόχευε στην προστασία των γερμανικών τραπεζών και ιδιαίτερα των γαλλικών τραπεζών από διαγραφές χρέους». (Αυτά δεν είναι λόγια του Βαρουφάκη, αλλά του Karl Otto Pöhl, πρώην προέδρου της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας.) Εκτός του ότι επέβαλε ένα μη βιώσιμο χρέος στην Ελλάδα, η τρόικα ανάγκασε την κυβέρνηση στην Αθήνα να περικόψει τις δαπάνες και να μειώσει σημαντικά το φουσκωμένο έλλειμμά της. Επέτυχε σε αυτούς τους στόχους, αλλά με μεγάλο κόστος για την ελληνική οικονομία. Μεταξύ του 2010 και του 2014, το ΑΕΠ μειώθηκε κατά περίπου ένα πέμπτο, και το ποσοστό της ανεργίας ξεπέρασε το 25%. Η διάσωση προκάλεσε ύφεση εντός της Ελλάδας.

Για όσους παρακολουθούν στενά την Ελλάδα, αυτή η ιστορία είναι γνωστή, όμως αξίζει να επαναληφθεί. Από τότε που ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών, ο Βαρουφάκης προέβη σε ευχολόγια, κωλυσιεργία και αυτό-δραματοποίηση. Όμως τα επιχειρήματα που έχει προβάλει για την κακή κατάσταση της Ελλάδας και τις επιπτώσεις των πολιτικών λιτότητας που συνόδευσαν τις διασώσεις του 2010 και του 2012, είναι αδιαμφισβήτητα.

Δυστυχώς, δεν υπάρχουν δείγματα πως οι ηγέτες της ΕΕ είναι πρόθυμοι να παραδεχτούς αυτές τις αλήθειες. Γιατί είναι τόσο επίμονοι οι ευρωπαίοι; Δεν πρόκειται απλά για θέμα λανθασμένης οικονομικής ανάλυσης, αν και υπάρχει αλήθεια και σ’ αυτό. Το κύριο πρόβλημα είναι πολιτικό. Έχοντας αναγκάσει τις άλλες χώρες-μέλη που έλαβαν διάσωση – Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρο – να καταπιούν το φάρμακο της λιτότητας, το καθεστώς της ΕΕ δε θέλει να κάνει οτιδήποτε που θα φανεί ως παραχώρηση στην Ελλάδα και συγκεκριμένα τον ΣΥΡΙΖΑ. Ένας τρόπος για να ξεπεραστεί αυτή η δυσκολία θα μπορούσε να είναι η υιοθέτηση μιας πολιτικής σε όλη την ΕΕ η οποία θα μειώνει τα χρέη, όπως οι προτάσεις για επαναγορά χρέους του Κέντρου για την Οικονομική Πρόοδο στο Λονδίνο. Ωστόσο, αντί να κινηθούν σε αυτήν την κατεύθυνση, οι πολιτικοί σε Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη επιμένουν να προσποιούνται πως η Ελλάδα τελικά θα μπορέσει να ξεπληρώσει όλα τα δάνειά της.

Εάν αυτή η διαμάχη συνεχιστεί, τότε, άσχετα με το τι θα γίνει τις επόμενες ημέρες, θα είναι θέμα χρόνου το πότε η Ελλάδα δεν μπορέσει να ανταποκριθεί σε κάποια από τις υποχρεώσεις της. Σε αυτήν την περίπτωση, οι επιλογές θα ήταν είτε η χρεοκοπία και η δημιουργία ενός νέου νομίσματος, είτε η προσπάθεια χρεοκοπίας χωρίς έξοδο από την ευρωζώνη. Η πρώτη επιλογή θα είχε σαν αποτέλεσμα πολλά βραχυπρόθεσμα προβλήματα – περιορισμοί τραπεζικών αναλήψεων, έλεγχοι συναλλαγών και πιθανώς μια αύξηση στον πληθωρισμό. Μακροπρόθεσμα, ωστόσο, θα επέτρεπε στην Ελλάδα να βγει από την ύφεση μέσω της υποτίμησης του νομίσματος και να βγει από την παγίδα του χρέους. Η δεύτερη επιλογή θα ήταν περίπλοκη. Ένας από τους κορυφαίους οικονομολόγους της Ευρώπης, ο Charles Wyplosz, σημειώνει πως πολλά θα εξαρτηθούν από το τι θα κάνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Εάν δε συμφωνήσει, πριν από τη χρεοκοπία, να λειτουργήσει ως δανειστής ύστατης ανάγκης, θα υπάρξει bank run στην Ελλάδα και πολύ πιθανώς ολοκληρωτική χρηματοπιστωτική κατάρρευση.

Αν αυτά ακούγονται απαισιόδοξα, είναι επειδή έτσι έχουν τα πράγματα. Η Ελλάδα βρίσκεται σε μία φριχτή κατάσταση. Και ο παραμερισμός ενός περίεργου πελάτη δεν το έχει αλλάξει αυτό.  

 

http://www.sofokleous10.gr/top-story/313780-%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%86%CE%AC%CE%BA%CE%B7-%CE%B4%CE%B5-%CE%B8%CE%B1-%CE%BB%CF%8D%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B2%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1