Αρχείο κατηγορίας Γενικά άρθρα

Άτομο, ατομική ιδιοκτησία και ο μύθος περί ελευθερίας και ασφάλειας

Κώστας Λάμπος

Η ατομική ιδιοκτησία επιβάλλει τελικά πάνω στο άτομο τις δικές της ιδιότητες, όπως τον ατομισμό, το νοσηρό εγωισμό, τον μέχρι θανάτου ανταγωνισμό, την απληστία, το μισανθρωπισμό, την ανηθικότητα, την αδικία και την παραβατικότητα, με κατάληξη το έγκλημα και τον πόλεμο, πράγματα που οι απολογητές του κεφαλαίου τα αποδίδουν σε βιολογικούς όρους

 

Συνέχεια ανάγνωσης Άτομο, ατομική ιδιοκτησία και ο μύθος περί ελευθερίας και ασφάλειας

Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν

Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος Ph.D

Στο κείμενο που ακολουθεί εξηγείται με απλό και σαφή τρόπο   γιατί αποτυγχάνει η εφαρμογή των μνημονίων στη χώρα μας και γιατί είναι επιβεβλημένη η επάνοδος της οικονομίας της χώρας στο Εθνικό Νόμισμα. Συνέχεια ανάγνωσης Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν

Παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα, οι δυο έννοιες που θα φέρουν την κοινωνική έκρηξη

Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος PhD

Η συνύπαρξη των κρατών και των εθνών στην ευρωζώνη, εξαρτάται από την ανταγωνιστικότητα  της  οικονομίας   της κάθε χώρας προς την άλλη. Είναι ένας χώρος αμείλικτου ανταγωνισμού, αφού τα ευρώ κάθε χώρα μπορεί να τα βρει είτε από δανεισμό είτε από τις εξαγωγές. Κατά συνέπεια η αμοιβή εργασίας  παίζει σημαντικό ρόλο για να μπορεί μια χώρα να είναι διαρκώς ανταγωνιστική.

Συνέχεια ανάγνωσης Παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα, οι δυο έννοιες που θα φέρουν την κοινωνική έκρηξη

Eνδογενής παραγωγή

Tου Ανδρέα Κυράνη από το Άρδην τ. 99 

Είναι εφικτή μια ενδογενής παραγωγική ανασυγκρότηση;

Πού στηρίζεται η «απεγνωσμένη αισιοδοξία» μας για την ευόδωση ενός τέτοιου εγχειρήματος σε αυτή την πολύ δύσκολη τοπική και διεθνή συγκυρία; Στη ρεαλιστική δυνατότητα συναίσθησης, αφύπνισης και σύνθεσης δύο υπαρκτών δυναμικών πεδίων που συνιστούν ταυτοτικά χαρακτηριστικά του λαού και του τόπου μας. Το πρώτο είναι το πεδίο του ιστορικού τεχνικού μας πολιτισμού και το δεύτερο είναι εκείνο της δυναμικής παρουσίας της νεότερης γενιάς της χώρας σε όλα τα πεπραγμένα του σύγχρονου ψηφιακού κόσμου. Το ύψιστο ζητούμενο της συγκυρίας είναι η συμφιλίωση και σύνθεση αυτών των δυο αντιθετικών μεταξύ τους κόσμων, στην κατεύθυνση της συγκρότησης μιας εναλλακτικής παραγωγικής πραγματικότητας, ικανής να ανατρέψει μια κυρίαρχη σήμερα παρασιτική συνθήκη.

Συνέχεια ανάγνωσης Eνδογενής παραγωγή

Οθωμανικά ή τουρκοκρατούμενα Βαλκάνια;

του Τάσου Χατζηαναστασίαου από το τ.2 του νέου Λόγιου Ερμή

Η επαναξιολόγηση της περιόδου της Τουρκοκρατίας είναι ένα ζήτημα που επανέρχεται διαρκώς στην επικαιρότητα. Σύμφωνα, μάλιστα, με ορισμένους συγγραφείς, ακόμη και ο όρος Τουρκοκρατία είναι πλέον αδόκιμος και θα έπρεπε να αντικατασταθεί με τον όρο Οθωμανική Περίοδος. Το βασικότερο επιχείρημα των υποστηρικτών της άποψης αυτής είναι πως ο προτεινόμενος όρος είναι ουδέτερος και άρα δεν εμπεριέχει το στοιχείο της αρνητικής αξιολόγησης μιας ιστορικής περιόδου που είχε πολλές θετικές πλευρές, και σε καμία περίπτωση δεν επρόκειτο για μια «σκοτεινή περίοδο» όπου όλα «τα ’σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά». Κατά συνέπεια, δεν δικαιολογείται η χρήση όρων όπως Κατάκτηση, Κατοχή, ή ακόμη χειρότερα, Τουρκικός Ζυγός. Άλλωστε, όπως αναφέρει ο Καστελάν (1995: 306):

Συνέχεια ανάγνωσης Οθωμανικά ή τουρκοκρατούμενα Βαλκάνια;