Αρχείο κατηγορίας Απόψεις

Έξοδος στις αγορές, ως αντιπερισπασμός στην υπόθεση Μπαλτάκου

H κυβέρνηση σχεδίαζε, έτσι κι αλλιώς, ενόψει των εκλογών του Μαΐου, για λόγους επικοινωνιακής προπαγάνδας, την έξοδο της χώρας για δανεισμό στις αγορές. Με δύο λόγια δανεισμό για πρώτη φορά, μετά από τέσσερα περίπου χρόνια, όχι από την τρόικα, αλλά από τις διεθνείς τράπεζες και τα διεθνή κερδοσκοπικά κεφάλαια, που κατ’ευφημισμόν ονομάζονται στην τρέχουσα οικονομική φιλολογία αγορές!

Συνέχεια ανάγνωσης Έξοδος στις αγορές, ως αντιπερισπασμός στην υπόθεση Μπαλτάκου

Η φάρσα που αποκαλείται έξοδος στις αγορές

Δ. Καζάκης

Τελικά θα βγούμε στις αγορές. Ζήτω! Ουρά! Ή επί το ελληνικότερο, εβίβα εις υγείαν των κορόιδων! Ποια είναι τα κορόιδα; Πάντως όχι οι αγορές και οι κερδοσκόποι. Με κίνητρα καθαρά προεκλογικού πανικού, η κυβέρνηση προτίθεται να εκδώσει 5ετές ομόλογο ονομαστικής αξίας 2 δις ευρώ για να φανεί ότι βγαίνει στις αγορές. Με άλλα λόγια η κυβέρνηση επιχειρεί να δανειστεί ποσό που κάλλιστα θα μπορούσε να εισπράξει με τρίμηνα, ή εξάμηνα έντοκα γραμμάτια, μόνο που με το πενταετές θα πληρώσει υπερδιπλάσιο επιτόκιο. Συνέχεια ανάγνωσης Η φάρσα που αποκαλείται έξοδος στις αγορές

Τι φοβάται ο Σαμαράς;

Τάσος Μελετόπουλος

Τώρα που η χώρα περνάει την πιο βαθιά της κρίση και εκατομμύρια απολυμένοι, άνεργοι, χρεοκοπημένοι συμπολίτες μας ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Τώρα που το ένα ευρώ αξίζει περισσότερο από το ίδιο ένα ευρώ που είχαμε στην τσέπη μας πριν πέντε χρόνια. Τώρα που έχουμε επιτέλους πρωτογενές «πλεόνασμα» όπως ισχυρίζεται ο κ. Σαμαράς και μοιράζει μέρος του, για προφανείς λόγους, στους ένστολους, στους άνεργους και στους άπορους Έλληνες. Τώρα βρήκε την στιγμή ο κ. Στουρνάρας να βγάλει τη χώρα στις αγορές;  Να δανειστεί 2.5  δισεκατομμύρια υπό το αγγλικό δίκαιο, με περίπου 5% τόκο, ενώ θα μπορούσε να είχε δανειστεί με περίπου 2% από την τρόικα -αλλά με όρους;

Συνέχεια ανάγνωσης Τι φοβάται ο Σαμαράς;

Το ‘μνημόνιο’ των μικρών και των μεγάλων ρουσφετιών

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Το πολυνομοσχέδιο που κλήθηκαν να ψηφίσουν με τη συνήθη εκβιαστική διαδικασία (και τη συνήθη παράσταση «αντάρτικου») αρχίζει με τις διατάξεις περί κοινωνικού πλεονάσματος. Δεν περιέχουν τίποτε συγκεκριμένο, πέραν του ότι το «φιλοδώρημα» θα δοθεί σε δυο δόσεις, αναθέτει σε υπουργικές αποφάσεις τη συγκεκριμενοποίηση των όρων χορήγησής του και των πιθανών αποδεκτών του, αλλά η συμβολική του τοποθέτηση εκεί προδίδει την εκλογική αγωνία και στόχευση της κυβέρνησης. Παρότι το σύνολο των διατάξεων του νομοσχεδίου ανοίγει καινούργιες πληγές στην καθημαγμένη από το μνημόνιο κοινωνία και οικονομία, η κυβέρνηση προσπαθεί να το κρύψει κάτω από τα ψιμύθια του πλεονάσματος, υπονοώντας ότι θεωρεί τους πολίτες ή πολύ βλάκες ή πολύ απελπισμένους.

Συνέχεια ανάγνωσης Το ‘μνημόνιο’ των μικρών και των μεγάλων ρουσφετιών

Άλλη μια Γενική Απεργία ρουτίνας…

Δεν μας εμπαίζουν μόνο τα δωσίλογα κυβερνητικά ανδρείκελα, αλλά και οι εργατοπατέρες, καθώς και τα «αριστερά» κόμματα, με αυτές τις φιέστες των «Γενικών Απεργιών».
Αντί να κηρύξουν μια Γενική Απεργία διαρκείας, συγκρουσιακού χαρακτήρα που να οργανώνει τη λαϊκή στο ΔΡΟΜΟ και που θα θέτει ΑΜΕΣΑ το ζήτημα της εξουσίας, δηλαδή την πτώση της δολοφονικής κυβέρνησης του 4ου Ράιχ,
οργανώνουν εκτονωτικές φιέστες «γενικών απεργιών» που δεν έχουν ΚΑΜΙΑ, απολύτως καμία σχέση, με τον αγωνιστικό χαρακτήρα και την έννοια της Γενικής Απεργίας.

Συνέχεια ανάγνωσης Άλλη μια Γενική Απεργία ρουτίνας…