Ενταφιασμός του σχεδίου για αγωγό με ρωσικό φυσικό αέριο

Οι αποκαλύψεις για την «βοήθεια» (ο θεός να την κάνει βοήθεια!) που προσέφεραν οιΗΠΑ για την επίτευξη της συμφωνίας της χώρας με τους «θεσμούς» (τρίτο μνημόνιο) και η στενή πρόσδεση της Ελλάδας στο αμερικανικό ιμπεριαλιστικό άρμα που επιβεβαιώθηκε και ενισχύθηκε με την πρόσφατη πολυήμερη επίσκεψη του Αλ. Τσίπρα στη Νέα Υόρκη (βλ. Και η παρουσία Τσίπρα στο ίδρυμα Κλίντον, στο meeting του οποίου παραβρέθηκε, όλως τυχαία και περιέργως, ο Γιώργος Παπανδρέου!) και τις εκεί συναντήσεις και επαφές με την ιεραρχία των ΗΠΑ, είχε μια παράπλευρη απώλεια, όπως τονίζουν έγκυροι διεθνείς αναλυτές: τον ενταφιασμό του αγωγού με ρωσικό φυσικό αέριο.

 

 

Οι ίδιοι αναλυτές τόνιζαν ότι το θέμα του αγωγού, που ενοχλούσε σφοδρότατα την αμερικανική πλευρά, η οποία έπνεε μένεα κατά του Παναγιώτη Λαφαζάνη, τον οποίο θεωρούσε κατ’ εξοχήν υπεύθυνο για την επιτυχή πορεία κατασκευής του ελληνορωσικού αγωγού και για τη σχετική διακρατική συμφωνία, έχει σχεδόν τελειώσει μετά το μνημόνιο, που με αμερικανική μεσολάβηση συνήγε η κυβέρνηση, ενώ αυτό το «τέλος» μάλλον, θα επισφραγιστεί με τη συνάντηση Τσίπρα – Κέρι την Τετάρτη στη Νέα Υόρκη, παρουσία του Νίκου Κοτζιά.

Η υπόθεση του αγωγού ρωσικού φυσικού αερίου υπήρξε η βασική «αφανής» αιτία ενός ανηλεούς πολέμου που δέχθηκε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και η ΛΑΕ από τα κατεστημένα υπερατλαντικά, ευρωπαϊκάκαι εγχώρια κατεστημένα, γιατί πέραν των πολλών άλλων, αναδείκνυε στην πράξη μια νέα ανεξάρτητη πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.

Η δικαιολογία που προβάλλεται ότι, τάχα, ο αγωγός δεν μπορεί να προχωρήσει, διότι σκοντάφτει η συμφωνία για το αντίστοιχο τμήμα του αγωγού στην Τουρκία, δεν είναι απολύτως βάσιμη. Κι αυτό διότι, όπως διαβεβαιώνουν ενημερωμένες πηγές, αυτή η δυσκολία υπήρξε εξ’ αρχής αλλά αυτό δεν εμπόδισετην υπογραφή, επί υπουργίας Λαφαζάνη, της διακρατικής συμφωνίας Ελλάδας – Ρωσίας, ενώ και τα δύο μέρη Ελλάδα και Ρωσία, φέροντο εκείνη την περίοδο αποφασισμένα να προχωρήσουν μπροστά στην υλοποίηση της συμφωνίας, ανεξάρτητα από τις ευρωπαϊκές αδειοδοτήσεις, που θα απαιτούντο αργότερα και όποιες άλλες δυσκολίες, δημιουργώντας θετικά τετελεσμένα προς όφελος των ευρωπαϊκών οικονομιών και καταναλωτών, που είχαν ανάγκη το φυσικό αέριο, τα οποία τετελεσμένα θα πίεζαν δραστικά προς ολοκλήρωση του έργου με εμβρυουλκό την Ελλάδα.

Άλλωστε η ενεργητική, τότε στήριξη του αγωγού από τον Λαφαζάνη και την κυβέρνηση, είχε ανοίξει το θέμα της επέκτασής του προς Ιταλία, η οποία διακαώς τον επιθυμούσε, ενώ είχε αναζωογονήσει το ενδιαφέρον χωρών της Κεντρικής Ευρώπης για άμεση όδευση του αγωγού από την Τουρκία προς αυτό το χώρο, για να μη μιλήσουμε για τον δεύτερο αγωγό ρωσικού φυσικού αερίου από το γερμανικό έδαφος που ανακινήθηκε μετά την επιτυχή πρώτη ελληνορωσική προσπάθεια για τον αγωγό από το ελληνικό έδαφος.

Αυτές οι θετικότατες διεργασίες, υποβοηθητικές και για την ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή της Ευρώπης, μοιάζουν να παγώνουν σήμερα και ίσως η επίσκεψη Τσίπρα στις ΗΠΑ να βάλει την ταφόπετρα σ’ ένα μεγάλο ελληνορωσικό έργο που θα μπορούσε ν’ αλλάξει προς το καλύτερο την πολιτική εικόνα και πορεία όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης.

Ας ελπίσουμε ότι μπορούμε να διαψευστούμε, αν και μάλλον δύσκολο!

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=22256:2015-09-29-12-36-10&catid=86:expolitiki&Itemid=268