Ευρωεκλογές: πανευρωπαϊκοί υποψήφιοι, κατώτατα όρια, δικαίωμα ψήφου στο εξωτερικό

Το ΕΚ υπερψήφισε την Τετάρτη 11.11.2015 επίσημη πρόταση για την μεταρρύθμιση του ευρωπαϊκού εκλογικού νόμου ζητώντας να κατεβαίνουν υποψήφιοι στις ευρωεκλογές για την ανάληψη της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής άτομα που έχουν επιλεχθεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο («Spitzenkandidaten»). Η επίσημη κατάθεση των υποψηφιοτήτων θα πρέπει να γίνεται τουλάχιστον 12 εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές.

Σε συνέχεια συζήτησης στην ολομέλεια στις 27 Οκτωβρίου, το ΕΚ υιοθέτησε την πρόταση για την μεταρρύθμιση του εκλογικού νόμου της ΕΕ που χρονολογείται από το 1976 με 315 ψήφους υπέρ, 234 κατά και 55 αποχές. Οι τρέχουσες μείζονες διαφορές στους εθνικούς κανόνες<http://www.europarl.europa.eu/eplibrary/InfoGraphic-2014-European-elections-national-rules.pdf> έρχονται σε σύγκρουση με την ίδια την έννοια της ευρωπαϊκής ιθαγένειας και της αρχής της ισότητας, υπογράμμισε το ΕΚ.

«Θέλουμε να προσαρμόσουμε τον εκλογικό νόμο του 1976 στα νέα δεδομένα», δήλωσε η συν-εισηγήτρια Danuta Hübner (ΕΛΚ, Πολωνία) στη συζήτηση στις 27 Οκτωβρίου. «Οι εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου παραμένουν εξαιρετικά ‘εθνικές’. Ευελπιστούμε να αυξήσουμε το ενδιαφέρον των πολιτών σε ότι αφορά τη συμμετοχή του σε αυτό το σημαντικό κομμάτι της ευρωπαϊκής διαδικασίας αποφάσεων», προσέθεσε η ίδια.

«Πρέπει να ενθαρρύνουμε τη νέα γενιά να συμμετάσχει σε αυτές τις εκλογές. Η γενιά του διαδικτύου προτιμάει να ψηφίσει διαδικτυακά, με το πάτημα ενός κουμπιού, παρά να πηγαίνει σε δημαρχεία ή σχολεία για να ψηφίσει», δήλωσε ο συν-εισηγητής Jo Leinen (Σοσιαλιστές, Γερμανία). «Σε ορισμένες χώρες οι λίστες με τα ονόματα δεν ολοκληρώνονται παρά μόνο 17 ημέρες πριν τις ευρωεκλογές. Δεν ξέρω πώς είναι δυνατόν έτσι να γίνει η οποιαδήποτε προεκλογική εκστρατεία».

Το ΕΚ ζήτησε με τη σημερινή ψηφοφορία η επίσημη κατάθεση των υποψηφιοτήτων να γίνεται τουλάχιστον 12 εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές.

Για τις μεγαλύτερες χώρες το ΕΚ ζητάει να θεσπιστεί ένα υποχρεωτικό κατώτατο όριο μεταξύ 3% και 5%, για την κατανομή των εδρών. Συγκριτικά με το ισχύον σημερινό σύστημα αυτό θα σήμαινε ότι η Ισπανία και η Γερμανία θα χρειαζόταν να θεσπίσουν τέτοια κατώτατα όρια.

Δικαίωμα ψήφου στο εξωτερικό

Το ΕΚ ζητάει όλοι οι πολίτες της ΕΕ να μπορούν να ψηφίζουν στις ευρωεκλογές και για να γίνει αυτό, να καθιερωθούν ηλεκτρονικά, διαδικτυακά και ταχυδρομικά συστήματα ψηφοφορίας σε όλα τα κράτη μέλη της.

Τέσσερις χώρες δεν έδωσαν τη δυνατότητα στους πολίτες τους που ζουν στο εξωτερικό να ψηφίσουν στις τελευταίες ευρωεκλογές του 2014 (η Τσεχία, η Ιρλανδία, η Μάλτα και η Σλοβακία). Για τις υπόλοιπες χώρες, η ψηφοφορία ήταν δυνατή μέσω ταχυδρομείου, στις κατά τόπους Πρεσβείες, δια αντιπροσώπου ή ηλεκτρονικά.

Για να σταματήσει η διπλή ψήφος (από άτομα με περισσότερες από μία ιθαγένεια ή από πολίτες της ΕΕ που κατοικούν στο εξωτερικό) , οι ευρωβουλευτές θέλουν οι χώρες της ΕΕ να ανταλλάσσουν μεταξύ τους δεδομένα για τους ψηφοφόρους.

Μεγαλύτερη προβολή των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων

Το ΕΚ υποστηρίζει ότι τα ψηφοδέλτια που χρησιμοποιούνται στις ευρωεκλογές θα πρέπει να προβάλλουν εξίσου τα ονόματα και τα λογότυπα των εθνικών κομμάτων με αυτά των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων με τα οποία είναι συνδεδεμένα. Η σύνδεση ενός εθνικού πολιτικού κόμματος με το αντίστοιχο ευρωπαϊκό θα πρέπει να γίνεται σαφής και να προβάλλεται κατά τη διάρκεια ολόκληρης της προεκλογικής εκστρατείας.

Οι ευρωβουλευτές υποστηρίζουν επίσης τη δημιουργία μίας κοινής εκλογικής περιφέρειας, στην οποία επικεφαλής των ψηφοδελτίων θα είναι ο υποψήφιος που προτείνει κάθε πολιτική οικογένεια για το αξίωμα του Προέδρου της Επιτροπής.

Οι δύο εισηγητές θα παραχωρήσουν κοινή συνέντευξη Τύπου αύριο Πέμπτη 12 Νοεμβρίου στις 9πμ ώρα Βελγίου.

Ιστορικό

Οι Συνθήκες της ΕΕ, και ιδίως το άρθρο 223.1 της ΣΛΕΕ, δίνουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το δικαίωμα να κινήσει τη διαδικασία για τη μεταρρύθμιση του ευρωπαϊκού εκλογικού συστήματος και να διατυπώσει προτάσεις σε αυτή την κατεύθυνση. Οι προτάσεις αυτές θα πρέπει στη συνέχεια να εγκριθούν από το Συμβούλιο ομόφωνα και να κυρωθούν από όλα τα κράτη μέλη, όπως επιτάσσεται από το Σύνταγμα τους.