Η διαπλεκόμενη ολιγαρχία των μίντια συνεχίζει

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΣΙΜΗ*

Η διαπλεκόμενη ολιγαρχία των μίντια (ραδιόφωνο, τηλεόραση, τύπος) συνεχίζει ακάθεκτη. Δεν κατάφερε με την οργιώδη ολοκληρωτική προπαγάνδα της πριν το δημοψήφισμα, να ακυρώσει το «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού, το οποίο γιγάντιο εξήλθε από τις κάλπες. Παρ’ όλη, όμως, τη θλιβερή αποτυχία της, που ήταν και αποτυχία σύσσωμης της ευρωπαϊκής και εγχώριας αντίδρασης, δεν το βάζει κάτω. Λες και δεν συνέβη τίποτα, το όργιο της πλύσης εγκεφάλου και της παραπληροφόρησης δίνει και παίρνει θρασύτατα αμέσως μετά από την Κυριακή και τη λαϊκή ψήφο.

 

Έχουν λυσσάξει, ανενόχλητα και ασύδοτα, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης να μετατρέψουν το ΟΧΙ του ελληνικού λαού σε ένα ΝΑΙ σε μια συμφωνία υποταγής και παράδοσης στους κατ’ ευφημισμό αποκαλούμενους «Θεσμούς» (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ), οι οποίοι δυστυχώς επιδεικνύουν κάθε έλλειψη σεβασμού στους δημοκρατικούς θεσμούς.

 

Ο στόχος της κατεστημένης «μιντιοκρατίας» είναι ένας: Να υπογράψει η κυβέρνηση , «πάση θυσία» και με κάθε τίμημα, συμφωνία με τους «Θεσμούς». Η υπογραφή μιας τελεσιγραφικής συμφωνίας όσο άθλια και ταπεινωτική και αν είναι , συνιστά, όπως προπαγανδίζουν αυτοί οι μιντιακοί κύκλοι, καλύτερη επιλογή από τη μη συμφωνία, που ενδεχομένως να οδηγήσει την Ελλάδα στην έξοδο από την ευρωζώνη. Το ΟΧΙ του ελληνικού λαού , πρέπει να γίνει «ΝΑΙ» και μάλιστα στην χειρότερη, ίσως, εκδοχή του τελευταίου.

Το ερώτημα είναι, θα τα καταφέρουν; Θα επιτύχει η διαπλεκόμενη μιντιακή ολιγαρχία, – αιχμή της νεοαποικιοκρατικής λογικής των Βρυξελλών και της εγχώριας «παρασιτικής» πλουτοκρατίας – , ένα περήφανο μεγαλειώδες ΟΧΙ να το μετατρέψει σε ένα ταπεινωτικό «ΝΑΙ»;

Όπως ερώτημα παραμένει γιατί, έστω και τώρα, μετά το θριαμβικό δημοψήφισμα, η κυβέρνηση δεν παίρνει μέτρα για την αποκατάσταση στοιχειώδους δημοκρατικής νομιμότητας, πληροφόρησης και διαφάνειας στα μέσα ενημέρωσης αλλά και δημοσίου ελέγχου των τραπεζών;

Είμαστε βέβαιοι ότι για άλλη μια φορά η κυβέρνηση θα αντισταθεί, πράγμα που κάνει, στις «σειρήνες» και τα σκοτεινά σχέδια της αντίδρασης θα αποτύχουν, ενώ ο αριστερός προοδευτικός δημοκρατικός κόσμος θα πρωταγωνιστήσει αποτελεσματικά για ριζοσπαστικές δημοκρατικές αλλαγές στο εσωτερικό της χώρας μας. Ο αγώνας συνεχίζεται με μεγαλύτερη σκληρότητα!

*Ο Χρήστος Κασίμης είναι μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της ΝΕ Βόρειας Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ

http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=21244:mintiakh-oligarxia-kasimhs&catid=80:koin-dikaiomata&Itemid=180

 

 

ΚΑΝΑΛΙΑ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ!

Του ΑΡΗ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΥ*

Ως πρόλογος:

Απομεσήμερο στο σπίτι του Χαρίλαου, στο Χαλάνδρι, πριν από κάποια χρόνια. Ανάβει την πίπα και με ρωτάει:

– Δεν μι λες; Κάποιους Αγγιλάτους…Βαγγιλάτους, πως τουν λεν…

– Ευαγγελάτος Πρόεδρε.

– Αι γειάσου! Τίναι τούτος ρε παιδάκι μ;

– Από μας προέρχεται Πρόεδρε, τον είχαμε στην «ΠΡΩΤΗ».

– Τι λε ρε παιδάκι μ ! Τέτοια λουλούδια ιμείς τα βγάλαμε;

Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου, που ντρέπομαι να δηλώσω την επαγγελματική μου ιδιότητα. Αισθάνομαι σαν τους Έλληνες αξιωματικούς, που μετά τη χούντα, δίσταζαν να κυκλοφορήσουν με τη στολή τους.

Πρώτη φορά νοιώθω την ανάγκη ν΄ απολογηθώ στον κάθε πολίτη της χώρας που είμαι δημοσιογράφος. Γιατί εκείνο που πρώτα έμαθα, είναι να βρίσκομαι πάντα στο πλευρό του πολίτη και να στηρίζω τη χώρα μου σε ώρες που δοκιμάζεται. Αυτό ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ η δεοντολογία της δημοσιογραφίας, μαζί με το σεβασμό στην ΑΛΗΘΕΙΑ. Και όλα αυτά υπηρετούνται όταν δίχως φόβο και πάθος προσεγγίζονται επί ίσοις όροις όλες οι παράμετροι. Κι όταν ο δημοσιογράφος δεν υπηρετεί αφεντικά, αλλά εκχωρεί τις υπηρεσίες του σ΄ αυτά, αναφερόμενος μόνο στον ΛΑΟ.

Όλα αυτά τους τελευταίους έξη μήνες έχουν σκανδαλωδώς παραβιαστεί και δημοσιογράφοι των καναλιών μετατράπηκαν από υπηρέτες του δημοσίου συμφέροντος σε φτηνούς και συνάμα προκλητικούς προπαγανδιστές της μιας άποψης.

Παραβιάστηκαν:

1. Η διακριτότητα ανάμεσα στην είδηση και το σχόλιο. Ταυτόχρονα, ο παρουσιαστής που παρουσίαζε την είδηση τη σχολίαζε με τρόπο απόλυτα μονομερή και ιδιοτελή.

2. Η διαχείριση των πάνελ ήταν εξοργιστικά υποκειμενική σε βάρος της μιας άποψης και συνοδευόταν από τις- τους παρουσιαστές με μορφασμούς ειρωνείας ή αποδοκιμασίας.

3. Μια πρωτοφανής εκστρατεία τρομοκρατίας εξαπολύθηκε, υιοθετώντας και προβάλλοντας κατά κόρον την άποψη των δανειστών, σε βάρος όσων στήριζαν το ΟΧΙ.

4. Έγινε αποδεκτό και μάλιστα με ζουμ επιλεγμένα στοχευόταν η κονκάρδα του ΝΑΙ, που έφεραν στα σακάκια τους οι οπαδοί αυτής της άποψης.

5. Ακόμα και όταν ο Ελληνικός Λαός, στο σύνολό του, διατράνωσε την άποψη του υπέρ του ΟΧΙ, το κλίμα κατατρομοκράτησης του εντάθηκε με μια αήθη προκλητικότητα.

6. Σε αρκετά πάνελ νόμιζες ότι ο εκπρόσωπος του ΟΧΙ είχε προσκληθεί για να θυματοποιηθεί, ευρισκόμενος μέσα σε..λάκκο λεόντων, με συσχετισμούς ένας προς..τέσσερις και το δημοσιογράφο συντονιστή να συνηγορεί συνήθως σε βάρος του ΟΧΙ.

7. Επιχειρήθηκε με σκανδαλώδη ιταμότητα να εμφανιστεί η κορυφαία στιγμή της Δημοκρατίας, το δημοψήφισμα, ακόμα και μετά το αποτέλεσμα ως… διχασμός.

Τα υπόλοιπα θα τα βρει ο Εισαγγελέας.. Ωστόσο:

Πάντα θα πέφτει ένας ίσκιος βαρύς πάνω μας, για τον τρόπο με τον οποίο υπηρετήθηκε η σχέση καναλάρχη- δημοσιογράφου. Η ανεξαρτησία του δημοσιογράφου πήγε στην άκρη για να υπηρετηθεί το συμφέρον του καναλάρχη.

Ως προς τον καναλάρχη: Ο εκδότης έχει δικαίωμα να διαχειρίζεται όπως γουστάρει την εφημερίδα του κι ο κόσμος την αγοράζει η δεν την αγοράζει. Η εφημερίδα με λίγα λόγια είναι προσωπικό, περιουσιακό, του στοιχείο. Το κανάλι όμως, δεν αποτελεί περιουσιακό του στοιχείο. Οι συχνότητες είναι δημόσιο αγαθό που εκχωρείται και δεν αποτελούν ιδιοκτησία κανενός.

Ως προς το δημόσιο ήθος του εκδότη: Χαράζει την γενική πολιτική του έντυπου του και αναθέτει την υλοποίηση της στον δημοσιογράφο, χωρίς να παρεμβαίνει στη δουλειά του. Αυτό το σεβάστηκαν ΟΛΟΙ οι παραδοσιακοί εκδότες. Παράδειγμα: Όταν κάποτε ο υπουργός της κυβέρνησης Καραμανλή, ο Παπαληγούρας, παρενέβη στον Τζώρτζη Αθανασιάδη, για να απολύσει έναν συντάκτη της «ΒΡΑΔΥΝΗΣ» επειδή είχε γράψει κάτι πού δεν του άρεσε,ο Τζώρτζης του απάντησε:

– Ναι, με μια προϋπόθεση

– Ποια;

– Να κάνεις εσύ τη δουλειά του συντάκτη μου…

Αυτό ήταν το ήθος των παραδοσιακών εκδοτών. Γι αυτό, ο αείμνηστος Μπότσης είχε εμπιστευτεί την εφημερίδα του σε συντάκτες που η πλειοψηφία τους ήταν κομμουνιστές με πρώτο και καλύτερο το Φοίβο Γρηγοριάδη. Και μέσα από τα γραφεία της «Ακρόπολης», η Ασφάλεια τής χούντας συνέλαβε τον Κωστάκη Παπαϊωάννου, για τη συμμετοχή του στό ΠΑΜ.

Με λίγα λόγια: Πάντα υπήρχε μια εμφανής διακριτότητα στο ρόλο του Εκδότη και του δημοσιογράφου. Κι ένας σεβασμός. Μόνο τα τελευταία χρόνια η σχέση αυτή έχει μεταλλαχθεί σε σχέση αφεντικού- υπαλλήλου…

Όταν στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης σ΄ ένα μου ρεπορτάζ στα «ΝΕΑ », τόλμησα να αναφερθώ απαξιωτικά για τον Καραμανλή, παρά το ο,τι η πολιτική τής εφημερίδας στήριζε το ΠΑΣΟΚ, με κάλεσε ο διευθυντής μου για να μου πει:

– Ακούστε κύριε συνάδελφε. Ο Πρωθυπουργός είναι κορυφαίος θεσμός και δεν νομιμοποιείται ο οιοσδήποτε συντάκτης να αναφέρεται σ΄ αυτόν, παρά μόνον ο αρθρογράφος της εφημερίδας.

Αυτό ήταν το ήθος στο οποίο γαλουχηθήκαμε εμείς, πριν πλακώσουν οι κάθε είδους εργολάβοι κι έμποροι της δημοσιογραφίας. Και υπήρξαν πολλοί συνάδελφοι που ύψωσαν το ανάστημα τους σ΄ αυτούς τους εργολάβους, αρνούμενοι να τους υπηρετήσουν.

Διαφύλαξαν ως κόρη οφθαλμού το ήθος και την αξιοπρέπεια του δημοσιογράφου, προστατεύοντας ταυτόχρονα τις αξίες ενός Λαού που δεν εμπορευματοποιούνται.

Για να δούμε σήμερα αυτές τις αξίες να γίνονται αθύρματα στο πρόσωπο κάποιων αστέρων, που κατάντησαν να γίνονται εξώφυλλα σε λάιφ- στάιλ περιοδικά.

Δεν είναι όμως αυτή η δημοσιογραφία. Και η παρέμβαση του Εισαγγελέα είναι κάτι που αφορά τη Δικαιοσύνη. Στη συνείδηση όμως όλων εμάς που μάθαμε να τιμάμε την ΑΛΗΘΕΙΑ, έστω κι αν στρέφεται εναντίον μας, είναι κατάπτυστοι. Γιατί η αλήθεια και η Πατρίδα δεν εξαγοράζονται με… ολίγα αργύρια. Κι επειδή η Δημοσιογραφία αποτελεί κεντρικό πυλώνα της Δημοκρατίας έχουμε χρέος όλοι να την προστατεύσουμε από χαζοχαρούμενα πρώην μοντέλα που παριστάνουν τους δημοσιογράφους και… εκπροσώπους της διαπλοκής.

*Πηγή: imerodromos.gr