Η συνομωσία του νομισματοκοπείου και το αληθινά επίδικο ζήτημα

Δημήτρης Καζάκης

Πώς θα γελοιοποιηθεί στον έσχατο βαθμό η όποια συζήτηση για εναλλακτικές στο σημερινό φασιστικό ολοκληρωτισμό του ευρώ; Πολύ απλά. Κατασκευάζεται ένα αφελές μέχρις ηλιθιότητας παραμύθι και με τη βοήθεια των μέσων μαζικής εξαπάτησης γίνεται πρώτο θέμα.
 
Ποιό είναι αυτό; Το γνωστό δήθεν σχεδιαζόμενο «ριφιφί» στο νομισματοκοπείο από τον Λαφαζάνη. Το θέμα κινεί ο γνωστός για την εγκληματική του διαπλοκή με την χρεοκοπία της χώρας κ. Στουρνάρας με τ’ όνομα. Το Μαξίμου ψευδώς το επιβεβαιώνει, ώστε να αρχίσει ο μήλος των μέσων μαζικής εξαπάτησης να αλέθει μυαλά.
 
Βλέπετε παλιά οι χιτλερικοί χρειάζονταν μια στημένη φωτιά στο Ράιχσταγκ για να στήσουν δίκες εναντίον εκείνων που αντιστέκονταν στην φονική εξουσία τους. Σήμερα οι ομογάλακτοί τους επινοούν κάτι αντίστοιχο για να ξεκινήσουν τα τηλεδικία και να φανατίσουν τους αφελείς και ανόητους.

Κάποιοι σκοτεινοί τύποι, συνομώτες εκ φύσεως, κάποιοι «δραχμιστές», σχεδίαζαν να καταλάβουν το νομισματοκοπείο. Έτσι λένε. Το γιατί δεν έχει σημασία, αν και αφήνουν να εννοηθεί ότι έτσι σχεδίαζαν να τυπώσουν δραχμή!
 
 
Πραξικόπημα!, φωνάζει ο πολύ γνωστός θεράπων της αδιάβλητης δημοσιογραφίας κ. Κώνστας μαζί με το υπόλοιπο αδέκατο συνάφι του. Αδιανόητο!, ωρύονται οι γνωστοί μας καθηγηταί οικονομικής, που κατέχουν την ίδια ακριβώς «καλλικέλαδο έδρα του αξιοτίμου κ. Όνου καθηγητού», όπως έγραφε ο Ροίδης.
 
Τέτοιοι είναι αυτοί οι σκοτεινοί «δραχμιστές» και κανείς «σοβαρός αριστερός» δεν μπορεί να τα αποδέχεται αυτά, μας λέει το φερέφωνο Κόκκινο. Προφανώς το «σοβαρός αριστερός» είναι μάλλον μια νέα ποικιλία σαυροειδών που ανακάλυψε πρόσφατα η πολιτική ζωολογία, η οποία απ’ ότι φαίνεται φωλιάζει στο κυβερνών σχήμα και τα φερέφωνά του. Στις πλείστες των περιπτώσεων πρόκειται για τη μετάλλαξη των γνωστών από παλιά σημητανθρώπων.
 
Γιατί όμως να σχεδιάσουν κάτι τέτοιο; Τι θα πετύχαιναν οι «συνομώτες» ακόμη κι αν τα κατάφερναν να καταλάβουν το νομισματοκοπείο; Αυτά τα απλά ερωτήματα, δεν πρέπει να απασχολήσουν κανέναν. Έτσι επιτάσσουν οι κανόνες της γκεμπελικής προπαγάνδας. Μόλις η λογική παραμερίσει την εντύπωση, τότε πάει στράφι η όλη επιχείρηση συκοφαντίας, παραπλάνησης και τρομοκρατίας.
 
Ποιός στα σοβαρά μπορεί να πιστέψει ότι η κατάληψη του νομισματοκοπείου είναι μια απλή υπόθεση; Ποιός στα σοβαρά μπορεί να πιστέψει ότι μια τέτοια επιχείρηση μπορεί να γίνει χωρίς την αρωγή του στρατού; Και τέλος άντε να δεχθούμε ότι οι σκοτεινοί συνομώτες με την αρωγή κομάντο κατέλαβαν το νομισματοκοπείο, για να κάνουν τι; Για να τυπώσουν χαρτονόμισμα σε ευρώ; Με τι προσόντα; Με ποιούς κωδικούς, με τι ειδικό χαρτί, με τι μελάνι, με τι σειρές παραγωγής χαρτονομισμάτων; Όλα αυτά τα κρατά και τα καθορίζει η ΕΚΤ.
 
Όμως ακόμη κι αν η αχαλίνωτη νοσηρή φαντασία του αδαούς δεχθεί ότι κάπως έτσι θα μπορούσαν να τυπώσουν δραχμή και πάλι δεν βγάζει νόημα. Για να προετοιμαστεί το νομισματοκοπείο προκειμένου να τυπώσει νέο τραπεζογραμμάτιο, νέα δραχμή, χρειάζεται κατ’ ελάχιστο 6 μήνες προετοιμασία. Αν λοιπόν το καταλάμβαναν, τι θα έκαναν; Θα το μετέτρεπαν σε Κούγκι μέχρι να μπορέσουν να τυπώσουν; Έλεος!
 
Αλλού είναι το ζουμί. Το αληθινό ερώτημα είναι άλλο. Υπάρχουν ή δεν υπάρχουν τα διαθέσιμα για να επιχειρήσει η χώρα την ομαλή της μετάβαση σε εθνικό κρατικό νόμισμα, σε νέα δραχμή, αντί να υποστεί ένα νέο και χειρότερο μνημόνιο; Οχι, μας είπε ο πασίγνωστος πλέον για την φιλαλήθειά του κ. Τσίπρας. Θα μου πείτε, τι άλλο θα έλεγε αυτός που παρέδωσε τη χώρα στο 3ο και χειρότερο μνημόνιο;
 
Για να δούμε τι λένε τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδας; Από τους Χρηματοπιστωτικούς Λογαριασμούς της φαίνεται ότι η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδας διέθετε στο τέλος του 2014 σχεδόν 59 δις ευρώ σε νόμισμα και καταθέσεις. Δηλαδή διέθετε αποθεματικά χαρτονομίσματος και καταθέσεις από τράπεζες συνολικής αξίας 59 δις ευρώ.
 
Στο τέλος του 2ου εξαμήνου του 2015 τα αποθεματικά αυτά σε νόμισμα και καταθέσεις είχαν πέσει στο επίπεδο των 42,5 δις ευρώ. Ήταν επαρκή αυτά τα διαθέσιμα για να λειτουργήσουν ως συναλλαγματικό απόθεμα προκειμένου η χώρα να περάσει ομαλά σε εθνικό κρατικό νόμισμα, σε νέα δραχμή, φεύγοντας από το ευρώ; Παραπάνω από αρκετά, αν σκεφτεί κανείς ότι το έλλειμμα στο εξωτερικό ισοζύγιο αγαθών και υπηρεσιών το 2014 ήταν λίγο πάνω από τα 4 δις ευρώ. Ενώ το 1ο εξάμηνο του 2015 το έλλειμμα αυτό ανήλθε στα 1,4 δις ευρώ.
 
Όμως ακόμη κι αν συμβεί το αδιανόητο, δηλαδή να καταρρεύσει ολόκληρο το εξωτερικό εμπόριο της χώρας και λόγω εξόδου από το ευρώ δεν θα έρθει ούτε ένας τουρίστας, δεν θα δέσει ούτε ένα καράβι στα λιμάνια μας, δεν γίνει ούτε μια διεθνής μεταφορά εμπορευμάτων και δεν θα γίνει ούτε μια εξαγωγή, ακόμη και τότε τα διαθέσιμα είναι αρκετά. Το συνολικό ύψος των ανελαστικών αγορών από το εξωτερικό της ελληνικής οικονομίας (καύσιμα, βιομηχανικά είδη, φάρμακα, κλπ.) δεν υπερβαίνουν τα 20 δις ευρώ.
 
Επομένως, τα σημερινά διαθέσιμα είναι αρκετά για να υποστηρίξουν ως συνάλλαγμα τις εξωτερικές ανελαστικές αγορές της οικονομίας μας για δυο χρόνια τουλάχιστον. Αρκεί βεβαίως να καταγγείλουμε το χρέος ως παράμονο, απεχθές και ληστρικό με βάση τους κανόνετς του διεθνές δικαίου κι έτσι να αρνηθούμε να το πληρώσουμε στο σύνολό του. Μαζί με τις δανειακές συμβάσεις και ότι άλλη δέσμευση σε βάρος του λαού και της χώρας το συνοδεύει.
 
Τον τρόπο μας τον έχει υποδείξει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και έχει καταγραφεί στο πρόσφατο πόρισμα της επιτροπής της Βουλής. Το γεγονός ότι ο τρόπος αυτός είναι απόλυτα εφικτός και δόκιμος αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι κανένας δεν έχει τολμήσει να αντικρούσει με νομικοπολιτικά επιχειρήματα και να αποδείξει ότι αυτά δεν γίνονται.
 
Είναι μόνο αυτά τα διαθέσιμα που διατηρεί η ΤτΕ; Όχι βέβαια. Όπως έχουμε ξαναγράψει πολλάκις οι λεγόμενες συστημικές τράπεζες διατηρούν χαρτοφυλάκιο επενδύσεων σε άμεσα μετατρέψιμους τίτλους του εξωτερικού ύψους 56,3 δις ευρώ. Πρόκειται για κυρίως κρατικά ομόλογα Βρετανίας και Λουξεμβούργου. Οι τίτλοι αυτοί μπορούν να ρευστοποιηθούν δίχως κανένα πρόβλημα στη διαδικασία μετάβασης σε εθνικό κρατικό νόμισμα.
 
Βέβαια, οι παλιοί σημητάνθρωποι που μεταλλάχθηκαν σήμερα σε «σοβαρούς αριστερούς» – όπως επί παραδείγματι ο κ. Καλλωνιάτης – μας λένε ότι αυτοί οι τίτλοι είναι δεσμευμένοι από την ΕΚΤ. Ναι είναι δεσμευμένοι, αλλά όχι παραχωρημένοι. Παραμένουν στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών μέχρις ότου ξεπληρώσουν τα δανεικά από την ΕΚΤ.
 
Πόση ευφυία θέλει για να αντιληφθεί ακόμη κι ένας μεταλλαγμένος σημητάνθρωπος, ότι από την στιγμή που θα αποφάσιζε η χώρα να μεταβεί στο δικό της εθνικό κρατικό νόμισμα εγκαταλείποντας το ευρώ, καμιά υποχρέωση δεν θα υπήρχε προς το ευρωσύστημα και την ΕΚΤ. Ιδίως αν η χώρα αξιοποιούσε το άρθρο 49Α της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να ακολουθήσει τη προβλεπόμενη διαδικασία εξόδου από την ΕΕ. Ποιός θα την σταματούσε; Κανείς!
 
Σε αυτή την περίπτωση – και φυσικά με την προϋπόθεση ότι ΤτΕ και συστημικές θα είχαν τεθεί υπό άμμεση δημόσια εκκαθάριση – τι θα εμπόδιζε την μερική ή ακόμη και την ολική ρευστοποίηση; Τίποτε απολύτως!
 
Ποιός τολμά να μιλήσει για όλα αυτά από τους ηρακληδείς του ευρώ; Κανείς. Και γι’ αυτό σκαρφίζονται όλες αυτές τις ανοησίες για συνομωσίες εισβολής στο νομισματοκοπείο. Αν και το κακό για δαύτους είναι ότι το καλύτερο δικό μας επιχείρημα δεν φτάνει σε πιστικότητα την καθημερινή εμπειρία κόλασης που ζει η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, προκειμένου η χώρα να παραμείνει αποικία του ευρώ.
 
Για μια ακόμη φορά ο κ. Βαρουφάκης διέπρεψε σε μια συνέντευξη ποταμό ψεύδους, επινοήσεων και ιδιοπαθούς συνδρόμου. Ειλικρινά, έως την εποχή που έτυχε να αναμετρηθούμε στην πλατεία Συντάγματος με τον εν λόγω κύριο το καλοκαίρι του 2011, σπάνια είχα την ευκαιρία να αντιμετωπίσω κάποιον που διαθέτει τέτοια ευκολία στο να κατασκευάζει μυθεύματα και να επικαλείται ψεύδη.
 
Δεν είναι μόνο η τραγική έλλειψη γνώσης του αντικειμένου, η οποία τον διακρίνει και εντείνει στο έπακρο όσα κόμπλεξ κατωτερότητας τον ταλανίζουν, αλλά και η παθολογική ανάγκη του για αυτοπροβολή, που τον εξωθεί στο ψέμα. Για τους ίδιους λόγους έλκεται από την εξουσία, αλλά και από τη συναναστροφή με ισχυρούς επώνυμους «φίλους» (όπως τον φίλο Μάριο, όπως ο ίδιος αποκαλεί τον Ντράγκι) για να να υφίσταται ως προσωπικότητα. Γνωρίσματα που τον κάνουν άκρως επικίνδυνο γιατί δεν έχει όρια, ούτε αναστολές. Αμφιβάλω προσωπικά αν ο κ. Βαρουφάκης έχει στοιχειώδη  αίσθηση καλού και κακού. Ειδικά όταν ο ίδιος βρίσκεται στην εξουσία.

Τα αναφαίρουμε όλα αυτά, τα οποία είναι οφθαλμοφανή για όποιον διαθέτει αναλυτική ματιά, γιατί οι εποχές είναι άκρως πονηρές και τύποι σαν τον κ. Βαρουφάκη είναι ιδανικοί για το ρόλο του μοιραίου ανθρώπου σε μια τραγωδία όπως είναι η ελληνική σήμερα. Δείτε τον απερίγραπτο αυτόν τύπο τι σκαρφίστηκε να πει στην πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε στο ΣΚΑΙ. Επινόησε το Plan Χ.
 
 
Η μπαρούφα του Plan X
 
Τι υποτίθεται ότι ήταν αυτό; O κ. Βαρουφάκης σημείωσε ότι βασικό «όπλο» της Αθήνας θα ήταν η απειλή για αναδιάρθρωση των ελληνικών ομολόγων, αξίας 27 δισεκατομμυρίων ευρώ, που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
 
Μα καλά πόσο αφελής και αδαής πρέπει να είναι κάποιος για να πιστέψει αυτή την μπαρούφα; Ποιός είναι τόσο άσχετος για να πιστέψει ότι θα φοβόταν η ΕΚΤ με μια τέτοια «απειλή»; Η ΕΚΤ αγόρασε τα 25-27 δις ευρώ σε ελληνικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά σε τιμές ακόμη και μικρότερες του 50% της ονομαστικής τους αξίας. Δηλαδή τα ομόλογα αυτά τα αγόρασε σε τιμή μικρότερη των 14 δις ευρώ. Κι ενώ τα αγόρασε σε τόσο μειωμένη τιμή, το ελληνικό κράτος τα πληρώνει στην ΕΚΤ στην ονομαστική τους αξία.
 
Τι σημαίνει λοιπόν αναδιάρθρωση των ομολόγων αυτών; Η κυβέρνηση, λέει, θα αντάλλασε τα ομόλογα αυτά με άλλα καινούργια μειωμένης αξίας. Μάλιστα. Και πώς ο κ. Βαρουφάκης και η κυβέρνησή του θα εξανάγκαζε την ΕΚΤ να δεχθεί την αταλλαγή αυτή; Προφανώς με μαγικά! Μ’ αυτό το έξυπνο, σπινθηροβόλο βλέμμα για το οποίο θα μείνει στην ιστορία ο κ. Βαρουφάκης.
 
Όμως ακόμη κι αν δεχθούμε ότι η κυβέρνηση Τσιπροκαμμένου είχε τα κότσια να προχωρήσει σε πλήρη άρνηση πληρωμής των ομολόγων αυτών και προχωρούσε μονομερώς στη διαγραφή τους, τι θα πάθαινε η ΕΚΤ; Θα της έκαναν τη μούρη, κρέας, όπως λέει ο λαός μας. Η ζημιά για την ΕΚΤ θα ήταν κυριολεκτικά ασήμαντη. Ούτε καν οι αγορές κεφαλαίου με τους οίκους αξιολόγησης δεν θα έπαιρναν χαμπάρι.
 
Επομένως τι σόι «όπλο» είναι αυτό; Το αληθινό ερώτημα είναι τι θα έκανε η κυβέρνηση Τσιπροκαμμένου όταν η ΕΚΤ θα σταματούσε τη ροή ρευστού στις τράπεζες; Όπως κι έγινε από τη δεύτερη κιόλας εβδομάδα όταν ο Ντράγκι εκβίαζε με την εκταμίευση του ELA. Τι θα έκανε η κυβέρνηση; Απλά θα υποχωρούσε αναφανδόν, όπως και έκανε. Αφήστε δε που στη περίπτωση αναδιάρθρωσης, η ΕΚΤ έχει το δικαίωμα να κάνει άμεσα απαιτητά όλα τα δανεικά προς τις τράπεζες. Τι θα έκανε τότε ο κ. Βαρουφάκης; Η μόνη λύση θα ήταν η έξοδος από το ευρώ, αλλιώς τετέλεσται! Πώς λοιπόν το Plan X θα ήταν όπλο εναντίον των πιέσεων για Grexit;
 
Μας ετοίμαζε για διπλό νόμισμα
 
Κι αφού συνομοσιολόγησε μέχρις αηδίας με μπαρούφες τύπου Plan Xo πρώην ΥΠΟΙΚ διέψευσε ότι είχε σχέδια για «διπλό νόμισμα», αλλά επιβεβαίωσε ότι εξέταζε ένα σύστημα εξωτραπεζικών ηλεκτρονικών συναλλαγών για την αντιμετώπιση της τραπεζικής αργίας. Αρνήθηκε πάντως κατηγορηματικά ότι γινόταν χακάρισμα των φορολογικών λογαριασμών των πολιτών. Μέγας ψεύτης!
 
Πότε έχουμε διπλό νόμισμα; Όταν σε μια οικονομία λειτουργούν δυό διαφορετικά μέσα και συστήματα πληρωμών, που την μεταξύ τους ισοτιμία και σχέση καθορίζει η αγορά.Τι είναι λοιπόν το σύστημα εξωτραπεζικών ηλεκτρονικών συναλλαγών, που επικαλείται ο κ. Βαρουφάκης; Ένα σύστημα διπλού μέσου πληρωμής, δηλαδή διπλού νομίσματος. Έστω κι αν στη συγκεκριμένη περίπτωση θα μπορούσε να είχε τη μορφή του ηλεκτρονικού κρυπτονομίσματος τύπου bitcoin, που είναι τόσο της μόδας στους κύκλους των techfreeks.
 
Ηλεκτρονικό, ή μη το διπλό νόμισμα εισάγεται στην οικονομία μόνο και μόνο για ένα λόγο: την ταχύτερη υποβάθμιση, υποτίμηση των αξιών μιας οικονομίας, της εργασίας, των υποδομών και του πλούτου της. Με το διπλό νόμισμα γίνεσαι, όσο ποτέ άλλοτε, υποχείριο των τραπεζιτών και των κερδοσκόπων νομίσματος. Είναι η χειρότερη μορφή χρειοκοπίας που μπορεί να υποστεί μια χώρα.
Σαν εκείνη με το Σκριπ του 1893 (IOU) που επιβλήθηκε στην Ελλάδα από τον μεγαλοχρηματιστή Χάμπρο, πολιτικούς σαν τον Βαρουφάκη και το παλάτι. Κι έμεινε συνώνυμο της πιο απόλυτης χρεοκοπίας για πάνω από 50 χρόνια στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας.
 
Αυτό συνέβη και στην Καλιφόρνια του 2009 όταν η πτωχευμένη πολιτεία εισήγαγε ως παράλληλο σύστημα πληρωμών το IOU. Μέσα σε τρεις μήνες οι τράπεζες ούτε καν δέχονταν αυτά τα IOU. Ούτε καν σε μειωμένες τιμές της ονομαστικής αξίας τους άνω του 50%. Φαντάσου μόνο τι παθανε όσοι πληρώνονταν με αυτές τις υποσχετικές. Την εποχή εκείνη οι εργαζόμενοι της πολιτείας είχαν κυκλοφορήσει ένα πολύ δημοφιλές ανέκδοτο: Ο κυβερνήτης παριστάνει ότι μας πληρώνει, έτσι κι εμείς παριστάνουμε ότι δουλεύουμε.
 
Ποιός κέρδισε από τα IOU της Καλιφόρνια; Οι τράπεζες που στην αρχή τα αντάλλασαν με δολάρια στο 50% της ονομαστικής τους αξίας. Οι μαυραγορίτες και οι κάθε λογής κομπιναδόροι.
 
Να τι ετοίμαζε ο κ. Βαρουφάκης για την Ελλάδα. Πού το ξέρουμε; Το ομολόγησε ο στενός του συνεργάτης στο υπουργείο Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ όταν στις 27 Ιουλίου δήλωσε: «Σε καμία περίπτωση η ομάδα εργασίας δεν πρότεινε έξοδο της χώρας από το ευρώ ή οποιαδήποτε αλλαγή πολιτικής της κυβέρνησης. Οι εργασίες μας αφορούσαν την έκδοση ρευστότητας (IOU) σε ευρώ ή κινήσεις που έπρεπε να γίνουν σε περίπτωση που κάποιοι προσπαθούσαν να εκδιώξουν την χώρα από το ευρώ.» Το ίδιο επανέλαβε και στο Der Spiegel στι 6/8.
 
Με άλλα λόγια ο κ. Βαρουφάκης ετοίμαζε την Ελλάδα για διπλό νόμισμα και μάλιστα στη χειρότερη δυνατή μορφή του, το IOU. Προς όφελος προφανώς των πιο αδίστακτων κερδοσκόπων νομίσματος σαν τον φίλο του τον Τζορτζ, όπως ο κ. Βαρουφάκης αποκαλεί τον Σόρος.
 
Από το διπλό νόμισμα η Ελλάδα, που στην ουσία θα την έθετε υπό καθεστώς Grexit τύπου Σόιμπλε, γλύτωσε λόγω του δημοψηφίσματος και του απρόσμενου ΟΧΙ, που συγκέντρωσε το 62% του ελληνικού λαού. Τρόμαξαν τα αρπακτικά με την πιθανότητα κοινωνική έκρηξης στην περίπτωση επιβολής διπλού νομίσματος και ανέστειλαν τα σχεδιά τους. Ο κ. Βαρουφάκης προχώρησε σε «ηρωική έξοδο» ως δήθεν αντιμνημονιακός, για να κρατηθεί ως πολιτική εφεδρεία του Σόρος και του Σόιμπλε.
 
Το ψέμα για τη δανειακή στήριξη της Κίνας
 
Και σαν να μην του έφταναν όλα αυτά ο κ. Βαρουφάκης σημείωσε ότι ενώ εκείνη την περίοδο η Αθήνα είχε έλθει σε συμφωνία με την Κίνα για δανειακή στήριξη, η συμφωνία «ανετράπη με ένα τηλεφώνημα από το Βερολίνο» στο Πεκίνο. Πρέπει να είναι πολύ χάπατο όποιος πιστέψει κάτι τέτοιο.
 
Πρώτα-πρώτα γιατί η Κίνα να συμφωνήσει σε δανειακή στήριξη; Τι είχε να κερδίσει; Αφού γνωρίζει πολύ καλά ότι το κουμάντο στην Αθήνα το κάνει η Μέρκελ. Γιατί να συμφωνήσει με μια κυβέρνηση που δεν παίρνει καμιά σοβαρή απόφαση;
 
Δεύτερο, δανειακή στήριξη σε τι; Ο κ. Βαρουφάκης, ως συνήθως, απευθύνεται – χωρίς βέβαια να υπάρχει συγκροτημένος αντίλογος – σε ένα κοινό σαν εκείνο των ανοργασμικών κυριών του καλού κόσμου που όταν άκουγαν τον Κερένσκι να μιλά στη Δούμα ή στα σουαρέ της παλιάς Ρωσίας, λιποθυμούσαν από θαυμασμό. Ο κ. Βαρουφάκης, πολύ χαμηλότερου επιπέδου από τον παλιό Κερένσκι, απλά παπαγαλίζει παραμύθια για ανοργασμικές κυρίες.
 
Καμιά Κίνα, καμιά Ρωσία δεν πρόκειται να ασχοληθεί σοβαρά με την κυβέρνηση της Αθήνας, όσο γνωρίζουν πολύ καλά ότι άλλοι κάνουν κουμάντο στην Ελλάδα. Και δεν πρόκειται ποτέ να δώσουν λεφτά στην κυβέρνηση της Αθήνας, που ξέρουν πολύ καλά ότι θα καταλήξουν στα θυλάκια του Βερολίνου και των Βρυξελλών.
 
Όσο είμαστε υπό κατοχή, καμιά σοβαρή χώρα δεν θα σηζητήσει μαζί μας εναλλακτικά προγράμματα επενδύσεων και στήριξης σε αμοιβαίο όφελος. Θα μας μεταχειριστούν σαν αυτό που είμαστε. Σαν αποικία. Κι αν θέλουν να κάνουν κάποια συμφωνία, θα προσπαθήσουν να την κάνουν απευθείας με τα μεγάλα αφεντικά στο Βερολίνο, τις Βρυξέλλες, την Ουάσιγκτον. Κι όχι με τις μαριονέτες τους στην αποικία.
 
http://dimitriskazakis.blogspot.gr/2016/01/blog-post_20.html