Να γράφεις ή να μην γράφεις και τι να γράφεις; Με ποιους να συνομιλείς και γιατί; Ποιος ο σκοπός;

Να γράφεις ή να μην γράφεις και τι να γράφεις; Με ποιους να συνομιλείς και γιατί; Ποιος ο σκοπός, εν τέλει, των επιστημονικών και δημόσιων συζητήσεων; Μήπως γούστο και χαβαλές; 

Λογικά, δεν πρέπει να ενδιαφέρει η γνώμη του καθενός όταν κολλήματα, παραξενιές, ιδιωτεία, ιδιοτέλειες και προκαταλήψεις πρυτανεύουν. Λες το αυτονόητο και νοιώθεις ότι σκιαμαχείς με φαντάσματα. Σε χαλαρής κανονιστικής συγκρότησης, ηθικά αθέσμιστους, εξαρτημένους και θνησιγενείς κρατικούς χώρους, η κατάσταση είναι χαώδης. Υπερισχύουν ιδιωτεία, ιδιοτέλεια, κριτήρια ωμής ισχύος και προσωπικές ιδιοτροπίες, πείσματα και κολλήματα. Αρχίζει ένας «πόλεμος όλων εναντίον όλων». Γελοίοι αυτόκλητοι σωτήρες αφθονούν. Ακούμε κηρύγματα αντί επιχειρήματα. 

 

Όταν έλθουν Τρόικες το έδαφος είναι έτοιμο για την εκτέλεση των θηριωδών αξιώσεών τους. Εγχώριοι «εκτελεστές» και «πραιτοριανοί» αυξάνονται μέρα με την μέρα. Ο αριθμός και ο άθλιος ρόλος τους σταθεροποιείται όταν παγιωθεί μια κατάσταση πλήρους έξωθεν πολιτικοοικονομικού ελέγχου, φτηνή εργασία και κανονιστικές δυνατότητες εκποίησης του εθνικού πλούτου. Άθλιοι και αδίστακτοι εκτελεστές και πραιτοριανοί κάθονται πάνω σε φτηνές καρέκλες και γλύφουν κοκαλάκια. 

Η σωστή στάση απέναντι στις κάθε λογής αυθαίρετες γνώμες ίσως να είναι αδιαφορία και περιφρόνηση. Όμως, σε στιγμές κρίσιμες και κομβικές όπως η παρούσα η αδιαφορία ίσως είναι πολυτέλεια γιατί επιφέρουν τον πολιτειακό μας θάνατο. Η πολιτεία μας είναι το συμβόλαιο των νεκρών με τους ζώντες και των ζώντων με αυτούς που θα γεννηθούν. Αδιαφορώντας ροκανίζεις και αναιρείς την ελευθερία της Ύπαρξης και την οντολογία. Κανονικώς εχόντων των πραγμάτων η ελευθερία (εθνική ανεξαρτησία) μιας κοινωνικής οντότητας είναι για όλους δεοντολογικά-ηθικά δεσμευτική. 
Για τέτοια λεπτά ζητήματα ο σκοπός σταθεροποίησης κοινής αντίληψης γύρω από θέσφατα και έσχατες λογικές είναι ανέφικτο να εκπληρωθεί όταν το θνησιγενές κράτος κοντεύει το σημείο μηδέν. Αναν του λες και ο άλλος απαντά … Άτσεσον. Πιάσε δηλαδή το αυγό και κούρεψέ το. Κυριαρχεί ένας αναίτιος και απρόκλητος αυτοκτονικός, πνευματικός και πολιτικός αυτισμός. Αδιαπέραστα τείχη βλακείας και διαδεδομένες μηδενιστικές παραδοχές διαχέουν και διαλύουν τα πάντα.

Ολοένα και περισσότεροι με τον ένα ή άλλο τρόπο προσχωρούν στον εχθρό. Αντί αντίστασης προτιμούν την «βιολογική τους επιβίωση εν ειρήνη». Ακολουθούν άκρατα αυθαίρετα άλματα, εκλογικεύσεις, αυτισμός, ύβρεις. Ο χείμαρρος παρασύρει και σοβαρούς ανθρώπους. Μέσα στον χείμαρρο επιπλέουν φελλοί και ασυνάρτητοι κάθε είδους. Γύρω γύρω κακαρίζουν αυτόκλητοι εισαγγελείς, προφήτες του παρελθόντος και του μέλλοντος, δικαστές προθέσεων ιστορικών προσωπικοτήτων, παντογνώστες της συμπαντικής ιστορικής αλήθειας και σωτήρες και κήρυκες ποικίλων ανελεύθερων «αναγκαιοτήτων».

 

Ούτε καν Θερμοπύλες δεν θα υπάρχουν εάν η ψυχή πολλών πάσχει αυτοκτονικά και εάν μέσα στο πνεύμα εισχωρήσει ο εχθρός.

Π.Ήφαιστος www.ifestosedu.gr