Τα Ξενία μπαίνουν ενέχυρο για το δημόσιο χρέος

Το δράμα αυτής της χώρας μάλλον συμπίπτει με την τύχη των “Ξενία”, αρχιτεκτονικών δημιουργημάτων της δεκαετίας του ‘50, που ως βασικούς σχεδιαστές -κατασκευαστές είχαν τον Άρη Κωνσταντινίδη, ένα επιτελείο νεαρών τότε αρχιτεκτόνων, αλλά και συνεργασίες με κορυφαίους αναγνωρισμένους δημιουργούς (Πικιώνης, Βώκος, Κιτσίκης κ.ά.). Μια εργασία-υποθήκη, που έμεινε ανεκμετάλλευτη και δυστυχώς απαξιώθηκε γρήγορα από τις “άρπα κόλλα” και ετερόκλητες ως προς τον περιβάλλοντα χώρο και την ιστορία των περιοχών στις οποίες φιλοξενούνται, κατασκευές. 
Οικολόγοι Πράσινοι Οι προσπάθειες αρχιτεκτόνων και της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης “monumenta” την προηγούμενη δεκαετία ανέδειξαν και καθιέρωσαν αρκετά απ’ αυτά τα κτίσματα ως διατηρητέα, μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο τους.

Ωστόσο, τα… απόνερα της πολύπλευρης κρίσης εμπόδισαν οποιαδήποτε ενέργεια για την αναπαλαίωση τους και τη λειτουργία τους ως μικρές ξενοδοχειακές μονάδες, οι οποίες θα μπορούσαν να προσελκύσουν κάλλιστα μια αξιόλογη μερίδα τουριστών, που απωθείται παρά  συγκινείται από ακαλαίσθητες υποδομές.
Δυστυχώς σήμερα, το υπουργείο Οικονομικών έχει εκχωρήσει τα “Ξενία” στο ΤΑΙΠΕΔ, (ως -περίπου- ενέχυρο για το Δημόσιο χρέος!), χωρίς την παραμικρή μέριμνα για την αρχιτεκτονική αξία τους. Πρόκειται για μια εντελώς απερίσκεπτη κίνηση, που όλοι οφείλουμε να κινητοποιηθούμε για να μη γίνει πράξη.
Η Ιστορία, η Μνήμη και ο Πολιτισμός δεν αποτιμείται ή  εκποιείται με λογιστικές πρακτικές. Τα σύγχρονα μνημεία δεν είναι “ασημικά” προς εκποίηση. Τα “Ξενία” δεν μπορούν να μπουν βορά στη λογική της αντιπαροχής.

Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων που εδώ και χρόνια έχει κινητοποιηθεί, διανοούμενοι και όλοι οι ευαίσθητοι πολίτες, οφείλουμε να πούμε ένα “φθάνει πια”. Πριν είναι αργά…