Αρχείο ετικέτας Καπιταλισμός

Ο κύκλος των κρίσεων

Πριν ενάμισυ αιώνα, ο Κάρολος Μαρξ με τον Φρειδερίκο Ένγκελς κατέδειξαν με απόλυτη σαφήνεια την περιοδικότητα των κρίσεων στον καπιταλισμό, καταγράφοντας μια μεγάλη κρίση κάθε 25 χρόνια και μια μικρότερη στο ενδιάμεσο. Δεν επρόκειτο για θεωρία αλλά για διαπίστωση, την οποία η ιστορία βάλθηκε να επιβεβαιώνει από τότε μέχρι την δεκαετία του 1970. Από το 1971, όταν ο Νίξον αποσύνδεσε το πολιτειακό δολλάριο από τον «κανόνα του χρυσού», βάζοντας ταφόπλακα στο Μπρέττον Γουντς, οι καπιταλιστικές κρίσεις εμφανίζονται όλο και συχνότερα.

Συνέχεια ανάγνωσης Ο κύκλος των κρίσεων

Είναι η αξιοκρατία το μεγαλύτερο παραμύθι του καπιταλισμού;

Τάσος Κουτσογιάννης

 

Αναδημοσίευση του άρθρου της «Washington Post» με τίτλο «Poor kids who do everything right don’t do better than rich kids who do everything wrong».

 
Μετάφραση: Τάσος Κουτσογιάννης 
 

Το αδιέξοδο του καπιταλισμού

Επειδή τις τελευταίες μέρες, με αφορμή την συζήτηση για το χρέος, έχω ακούσει άπειρες ανοησίες, επιτρέψτε μου σήμερα να σας κουράσω λίγο, με την ελπίδα ότι θα καταλάβουμε κάτι (έστω λίγο) από τον τρόπο που λειτουργεί το κύκλωμα χρέους στον καπιταλισμό. Φυσικά, θα πρέπει πάντοτε να έχουμε κατά νου ότι η υπέρτατη αξία τού καπιταλισμού είναι το κέρδος και όλα γίνονται προς δόξαν αυτού και μόνο.

Συνέχεια ανάγνωσης Το αδιέξοδο του καπιταλισμού

Πώς θα ανασυγκροτηθεί ο καπιταλισμός

Ο καπιταλισμός βρίσκεται υπό επίθεση. Δείτε τη δημοτικότητα του Μπέρνι Σάντερς, του σοσιαλιστή που ισοβαθμεί στις δημοσκοπήσεις με τη Χίλαρι Κλίντον για τη συνέλευση για την επιλογή υποψηφίων των Δημοκρατών στην Αϊόβα που θα διεξαχθεί την 1η Φεβρουαρίου. Για να ανασυγκροτηθεί το σύστημα της ελεύθερης επιχειρηματικότητας, θα πρέπει να στηριχθεί σε μια σύγχρονη αντίληψη της δικαιοσύνης.

Συνέχεια ανάγνωσης Πώς θα ανασυγκροτηθεί ο καπιταλισμός

Μονόδρομος προς το αδιέξοδο

To 1958, o διάσημος καναδοπολιτειακός οικονομολόγος Τζον Κέννεθ Γκαλμπραίηθ (1908-2006) δημοσίευσε το δεύτερο μέρος τής σπουδαίας τριλογίας του περί της οικονομίας. Επρόκειτο για το all time classic βιβλίο «Η Κοινωνία της Αφθονίας» (στα ελληνικά: εκδόσεις Παπαζήση). Σ’ αυτό το βιβλίο, ο Γκαλμπραίηθ πήρε τις ιδέες που είχε διατυπώσει το 1899 ο φιλόσοφος Θορνστάιν Βέμπλεν («Η θεωρία της αργόσχολης τάξης», εκδόσεις Κάλβος) και τις πήγε ένα βήμα πιο πέρα.

Συνέχεια ανάγνωσης Μονόδρομος προς το αδιέξοδο

Οι βαρώνοι της ψηφιακής εποχής

ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Τον Αύγουστο του 1870, σε μια εποχή πυρετικής ανάπτυξης του νεαρού αμερικανικού καπιταλισμού, το περιοδικό Atlantic Monthly λανσάρισε τον όρο «οι βαρώνοι-λήσταρχοι» (robber barons). Ο απαξιωτικός χαρακτηρισμός γνώρισε ευρεία διάδοση μετά τη Μεγάλη Υφεση της δεκαετίας του 1930, περιγράφοντας επιχειρηματίες που σφετερίζονταν τον εθνικό πλούτο, αποκτούσαν χαριστικά προνόμια από διεφθαρμένους πολιτικούς, κατέβαλλαν εξευτελιστικούς μισθούς, θησαύριζαν από την τεχνητή διόγκωση της χρηματιστηριακής αξίας των μετοχών και δημιουργούσαν μονοπωλιακές καταστάσεις στην αγορά. Ο παράξενος όρος παρέπεμπε στους ηγεμόνες της μεσαιωνικής Γερμανίας, οι οποίοι, με ορμητήριο τα κάστρα τους πάνω από τις όχθες του Ρήνου, επέβαλαν αυθαίρετα ληστρικούς φόρους σε όλους τους διερχόμενους.

Συνέχεια ανάγνωσης Οι βαρώνοι της ψηφιακής εποχής

Ο διεθνής καπιταλισμός έχει ήδη ποντάρει στο ισλάμ: Τα ρέστα του

Οι συνθήκες επιβολής του χριστιανισμού στον αρχαίο κόσμο δεν είναι οι ίδιες με τις τωρινές της εισόδου και επιβολής του ισλάμ στον δυτικό κόσμο, όμως παρόλα αυτά υπάρχουν χτυπητές ομοιότητες. Και πολύ ανησυχητικές…. Συνέχεια ανάγνωσης Ο διεθνής καπιταλισμός έχει ήδη ποντάρει στο ισλάμ: Τα ρέστα του

Η επαναφορά της ευρωπαϊκής Αριστεράς

Κώστας Λαπαβίτσας, καθηγητής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο SOAS του Λονδίνου

 Η παγκόσμια κρίση του 2008 και πολύ περισσότερο η κρίση της Ευρωζώνης που ξέσπασε το 2010 βρήκαν την ευρωπαϊκή Αριστερά απροετοίμαστη. Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την κατάρρευση των ανατολικών καθεστώτων, αλλά και τριάντα χρόνια μέσα στην κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού, η Αριστερά ουσιαστικά δεν πίστευε πια ότι ολικές κρίσεις θα μπορούσαν να συμβούν σε ώριμες καπιταλιστικές κοινωνίες.

Συνέχεια ανάγνωσης Η επαναφορά της ευρωπαϊκής Αριστεράς

Φετίχ, τοτέμ και ταμπού

Οι λέξεις είναι παλιές, σχεδόν αρχαίες, αλλά έχουν μπει στο καθημερινό λεξιλόγιο της κρίσης αποκομμένες από τις ρίζες τους. Αλλά εξίσου αποκομμένες και από τη νεότερη, επιστημονική χρήση τους. Έτσι, λειτουργούν ως ένα ακόμη τεκμήριο της ημιμάθειας των χρηστών και καταχραστών τους. Δεν ισχυρίζομαι πως απέχω από τον κανόνα της ημιμάθειας που διαπερνά τον δημόσιο λόγο, αλλά τουλάχιστον φρόντισα να φρεσκάρω τις ανάπηρες γνώσεις μου με μια πλοήγηση στα λεξικά και στις εγκυκλοπαίδειες, πριν τσαλαβουτήσω στη δημόσια φλυαρία περί φετίχ, τοτέμ και ταμπού.

Συνέχεια ανάγνωσης Φετίχ, τοτέμ και ταμπού

Διεύρυνση του ΝΑΤΟ και στρατηγικές συμμαχίες

του Παναγιώτη Γαβάνα

Διεύρυνση του ΝΑΤΟ και στρατηγικές συμμαχίες

Οι ιθύνοντες του ΝΑΤΟ αποφάσισαν ότι «η πόρτα του ΝΑΤΟ παραμένει ανοιχτή για όλες τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες που θέλουν να γίνουν μέλη του». «Στόχος [του ΝΑΤΟ] είναι μια ενωμένη και ελεύθερη Ευρώπη η οποία βασίζεται πάνω σε κοινές αξίες» και τον στόχο αυτό τον υπηρετεί κανείς καλύτερα μέσω της «τελειωτικής ενσωμάτωσης όλων των ευρωπαϊκών κρατών στις επιθυμητές ευρωατλαντικές δομές». Το ΝΑΤΟ επομένως διατυπώνει την πρόθεσή του να ενώσει μακροπρόθεσμα κάτω απ΄ τη στέγη του την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.

Συνέχεια ανάγνωσης Διεύρυνση του ΝΑΤΟ και στρατηγικές συμμαχίες