Αρχείο ετικέτας Κοσμολογία και κοσμική δικαιοσύνη στην Αρχαία Ελληνική διανόηση

Κοσμολογία και κοσμική δικαιοσύνη στην Αρχαία Ελληνική διανόηση

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ: ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ

Συγγραφέας: Θεόφιλος Βέικος

Ελεύθερη έρευνα

Η μυθική παράδοση δεν παρείχε καμμιά σίγουρη εγγύηση για την τάξη τού κόσμου. Ενώ ο Ησίοδος είχε κηρύξει την καθησυχαστική πίστη, ότι ο Δίας αντιπροσωπεύει την ύψιστη δικαιοσύνη, ο ίδιος ο ύψιστος θεὸς, καθώς και τα όργανά του, είχαν τη δύναμη και το δικαίωμα να διαπράττουν αδικίες και αυθαιρεσίες στο έργο τής διοίκησης τού κόσμου. Για το Δία δεν ήταν παράνομο να επεμβαίνει στην τάξη τού κόσμου και να κάνει, ώστε μέρα μεσημέρι να κρυφτεί το φως τού ήλιου και να γίνει νύχτα (Αρχίλ. fr. 74). Πράγματι, μια έκλειψη τού Ήλιου αντιμετωπιζόταν όχι ως αυθαιρεσία τού Δία, αλλά ως ένα φαινόμενο, που προκαλεί δέος και που προοιωνίζει για τους ανθρώπους συμφορές (Αρχίλ. fr. 74,4 κ.ε. Πίνδ. Παι. ΙΧ, 1 κ.ε). Συνέχεια ανάγνωσης Κοσμολογία και κοσμική δικαιοσύνη στην Αρχαία Ελληνική διανόηση