Αρχείο ετικέτας κουβελάκης

Στόχος οι αντιμνημονιακοί και η αριστερή πλατφόρμα

Οι απόψεις των Κουβελάκη, Καρνέση και Μανώλη Γλέζου

Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*  

Το διάγγελμα του Αλέξη Τσίπρα είχε δυστυχώς δύο κύριους στόχους.

Συνέχεια ανάγνωσης Στόχος οι αντιμνημονιακοί και η αριστερή πλατφόρμα

Ένα καθοδικό σπιράλ υποχώρησης

Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

H παρέμβαση που καταθέτει ο Αλέξης Τσίπρας με το άρθρο του στην γαλλική εφημερίδα Le Monde(1)  είναι αξιοσημείωτη από πολλές πλευρές.

Σημαίνει ότι έχουμε περάσει ένα κατώφλι έχει πλέον διασχισθεί στην εξέλιξη της ελληνικής κρίσης, και, αυτό, για μια σειρά λόγους.

Συνέχεια ανάγνωσης Ένα καθοδικό σπιράλ υποχώρησης

Η ώρα της έντιμης ρήξης

του Στάθη Κουβελάκη

Η απόφαση της κυβέρνησης να καταστήσει υποχρεωτική, με την ψήφιση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, την μεταφορά διαθέσιμων των φορέων του δημοσίου και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Τράπεζα της Ελλάδας σηματοδοτεί αναμφίβολα σημείο καμπής στις πολιτικές εξελίξεις.
Η υψηλού ρίσκου αυτή κίνηση αναδεικνύει με τον πιο σαφή τρόπο την κρισιμότητα της κατάστασης έτσι όπως έχει διαμορφωθεί δύο μήνες μετά την συμφωνία της 20ης Φλεβάρη.

Συνέχεια ανάγνωσης Η ώρα της έντιμης ρήξης

Υπέρ βωμών και εστιών

Του ΣΤ. ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

 

Δεν είναι σχήμα λόγου. Για την κοινωνική πλειοψηφία και την ίδια την υπόσταση της χώρας, η μάχη που δίνεται στην εκλογική αναμέτρηση της ερχόμενης Κυριακής είναι μάχη «υπέρ βωμών και εστιών».

 

Οχι κατ’αναλογία, κυριολεκτικά.

 

Κατ’αρχήν γιατί έχουμε πόλεμο. Διότι μόνο πόλεμο μπορούμε να αποκαλέσουμε την απίστευτη βία που έχουν εξαπολύσει ενάντια στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα η άρχουσα τάξη της χώρας και οι ευρωπαίοι πάτρωνές της εδώ και μια τετραετία. Τα θύματα είναι ήδη χιλιάδες: οι συνάνθρωποί μας που έχουν αυτοκτονήσει, αυτοί που έχει υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη η υγεία τους, που έχουν μείνει χωρίς φάρμακα ή περίθαλψη. Αλλά και αυτοί, οι ακόμη πιο πολλοί, που ακόμη επιζούν αλλά που έχουν χάσει τη δουλειά τους. Που δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς, που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τα βασικά στην οικογένειά τους. Είναι όλες αυτές οι τσακισμένες ζωές, η συλλογική απώλεια της αξιοπρέπειας, η ταπείνωση ενός λαού.

Συνέχεια ανάγνωσης Υπέρ βωμών και εστιών

Το Ευρώ και η ΕΕ, δεν μπορεί να είναι το όριο της πολιτικής μας

Από την εισήγηση του Στάθη Κουβελάκη, στην τροπολογία της αριστερής πλατφόρμας, στην ΚΕ στις 13/4/2014: 

Στη συζήτηση που διεξάγεται και πάλι εν όψει της μάχης των ευρωεκλογών για τα θέματα της ΕΕ και του ευρώ ακούστηκε και πάλι από συντρόφους η άποψη ότι το θέμα δεν είναι το ευρώ και τα νομίσματα αλλά ο καπιταλισμός και οι πολιτικές που υπηρετούν τα κυρίαρχα ταξικά συμφέροντα.

Συνέχεια ανάγνωσης Το Ευρώ και η ΕΕ, δεν μπορεί να είναι το όριο της πολιτικής μας

Σήματα κινδύνου από την Κύπρο

Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

Αυτό που ήταν απόλυτα προβλέψιμο από την αρχή της κυπριακής οικονομικής κρίσης εκτυλίσσεται κάτω από τα μάτια μας: οι δυνάμεις που είχαν προωθήσει το σχέδιο Ανάν το 2004 επανέρχονται σήμερα με μια παραλλαγή του. Με μια Κύπρο γονατισμένη και απομονωμένη , με έναν πρόεδρο που ήδη προ δεκαετίας είχε στηρίξει αναφανδόν το σχέδιο Ανάν και με μια Ελλάδα σε κατάσταση διάλυσης, οι συνθήκες φαντάζουν ιδανικές για να υλοποιηθεί τώρα αυτό που είχαν καταφέρει να αποτρέψουν τότε οι Ελληνοκύπριοι: την διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την υποκατάστασή της από ένα θεσμικό εξάμβλωμα, που δεν τηρεί καμμιά από τις προϋποθέσεις ενός κράτους δικαίου και που μοιραία οδηγεί σε μια μορφή προτεκτοράτου.

Συνέχεια ανάγνωσης Σήματα κινδύνου από την Κύπρο

Το σύμπλεγμα της υποτέλειας

Toυ ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

Κάποιο καλοκαίρι της τόσο μακρυνής πλέον προ-μνημονιακής εποχής, προσπαθούσα να εξηγήσω στον ξάδελφο στενού φίλου και παλαιού συντρόφου, ότι καθώς έφυγα για σπουδές στο εξωτερικό 18 χρονώ, η Ελλάδα μου λείπει και ότι έρχομαι όσο πιο συχνά μπορώ, ειδικά όταν έχω διακοπές. Ενώ μιλούσα, ο ανθρωπος αυτός, δικηγόρος στο επάγγελμα και για αρκετά χρόνια μέλος του ΚΚΕ, με κοιτούσε με κάποια δυσφορία, που μου φαινόταν ανεξήγητη. Η απάντησή του ήταν περίπου η εξής: «E αυτό δεν το καταλαβαίνω. Τι έρχεσαι να κάνεις εδώ, η Ελλάδα είναι η χειρότερη χώρα. Αν ήμουν στη θέση σου, το τελευταίο πράγμα που θα έκανα είναι να περνάω εδώ τις διακοπές μου». Σταμάτησε προς στιγμήν και η έκφραση του προσώπου του άλλαξε απότομα προς το επιθετικό: «αλλά έτσι είστε εσείς έξω, μεγάλα κορόϊδα. Δουλεύετε σαν μ… και περιμένετε να έρθουν οι διακοπές. Ενώ εμείς εδώ περνάμε υπέροχα όλο το χρόνο και πουλάμε αέρα κοπανιστό. Γι αυτό κι εμείς οι Ελληνες είμαστε οι πρώτοι».

Συνέχεια ανάγνωσης Το σύμπλεγμα της υποτέλειας