Αρχείο ετικέτας Πολιτική

Το Κτήνος και η Πόρνη κυβερνούν χωρίς έλεγχο…

Δ.Καζάκης.

Έτσι απαντούσε στα 1798 ο Γουίλιαμ Μπλέικ στην κρατική και εκκλησιαστική δεσποτοκρατία της γηραιάς Αλβιώνος. Την εποχή εκείνη η αυτοκρατορία θεμελιωνόταν πάνω στη βιομηχανία η οποία γεννιόταν με το αίμα να αναβλύζει σε κάθε φυσική της εκδήλωση και το πύον των εκατομμυρίων θυμάτων της να στάζει βρώμικο και μιαρό μέσα από κάθε πόρο της.

Συνέχεια ανάγνωσης Το Κτήνος και η Πόρνη κυβερνούν χωρίς έλεγχο…

Οι δρόμοι του πετρελαίου και οι εφοπλιστές της Ελλάδας (όχι και Έλληνες…)

Του Καθ.Δρ.Γ.Ζουγανέλη

Θυμάμαι πρίν χρόνια είχα ένα Ρωσοεβραίο post-doc που τώρα είναι Head σε κάποιο Department. Δεν είναι όλοι οι Εβραίοι πλούσιοι όπως νομίζουν πολλοί. Φτωχός άνθρωπος ήταν. Αναπληρωτής καθηγητής στη χώρα του ήταν και ήρθε να δουλέψει μαζί μου στην Ιαπωνία για να μάθει νέα πράγματα. Είχε τις παραξενιές του αλλά μαζί μου τα έβρισκε.

Συνέχεια ανάγνωσης Οι δρόμοι του πετρελαίου και οι εφοπλιστές της Ελλάδας (όχι και Έλληνες…)

Πολιτική, χρυσός, φούσκες και επιτόκια

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας προσπάθησε να καθησυχάσει τους Γερμανούς, σε σχέση με την παραμονή του στην εξουσία, διαβεβαιώνοντας τους ότι, υπάρχουν αρκετοί «προδότες» βουλευτές στην αντιπολίτευση – με τους οποίους θα μπορούσε να κλείσει τυχόν «κενά» που θα παρουσιάζονταν στα κόμματα της συγκυβέρνησης, οπότε δεν υπάρχει φόβος να πέσει πριν ή κατά τη διάρκεια της προεδρίας της Ευρώπης.

Συνέχεια ανάγνωσης Πολιτική, χρυσός, φούσκες και επιτόκια

Λογιστική κάνει η Grant Thornton, πολιτική ποιος θα κάνει;

Υπάρχει ένας διάσημος ορισμός σύμφωνα με τον οποίο η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Το ερώτημα είναι που βάζει κανείς τα όρια του εφικτού και η απάντηση προσδιορίζει το εάν μιλάμε για μια απλή διαχείριση των πραγμάτων ή για την ικανότητα να σχεδιάζεις ένα μέλλον και να το καθιστάς εφικτό.

Συνέχεια ανάγνωσης Λογιστική κάνει η Grant Thornton, πολιτική ποιος θα κάνει;

Η έξοδος από το ευρώ και η έξοδος από την κατάθλιψη

του Γιώργου Καραμπελιά από τη Ρήξη (φ. 87) που κυκλοφορεί

Η συζήτηση για το ζήτημα της παραμονής ή της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ διεξάγεται με την εσφαλμένη προϋπόθεση ότι η απόφαση αποτελεί συνάρτηση δήθεν ορθολογικών οικονομικών συμφερόντων. Η μέχρι πριν από λίγο κυρίαρχη άποψη υποστήριζε πως δεν υπάρχει κίνδυνος εξόδου, διότι αυτή δεν συμφέρει οικονομικά ούτε τους τραπεζίτες, ούτε εν τέλει τις κυβερνήσεις και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, που σ’ αυτή την περίπτωση θα έχαναν πολύ περισσότερα απ’ όσα θα κέρδιζαν με την έξοδο της Ελλάδας. Μια αντίθετη άποψη στην Ευρώπη επέμενε, πάλι επί τη βάσει οικονομικών υπολογισμών, ότι εν τέλει συμφέρει στους Γερμανούς και τους βόρειους συμμάχους τους η έξοδος της Ελλάδας, διότι έτσι θα «έπαυαν να πληρώνουν τους Έλληνες» και θα επέβαλλαν τη λογική τους στην Ευρώπη και την ευρωζώνη. Τέλος, στην ίδια την Ελλάδα υπήρχε μια μειοψηφική, αλλά με σχετική απήχηση άποψη, που υποστήριζε, πάλι επί τη βάσει «οικονομικών δεδομένων», ότι μας συμφέρει η άμεση έξοδος από το ευρώ και το πέρασμα στη δραχμή. Για δύο ή τρία χρόνια οι Έλληνες έγιναν μπαλάκι, με όσα οικονομικά γνωρίζουν, ανάμεσα σε «φωστήρες» της οικονομίας που υποστήριζαν πότε το μεν και πότε το δε. Συνέχεια ανάγνωσης Η έξοδος από το ευρώ και η έξοδος από την κατάθλιψη