Αρχείο ετικέτας Ριζόπουλος

Για ποιο λόγο να σώζουμε τις τράπεζες;

Ριζόπουλος

Για ποιο λόγο η κοινωνία, που συνεχίζει επί χρόνια να αιμορραγεί, να σώζει πλέον τις τράπεζες; Το ερώτημα δεν είναι ηθικολογικού χαρακτήρα, αλλά απορρέει ευθέως από μερικές διαπιστώσεις που το θέτουν αυτονόητα.

Συνέχεια ανάγνωσης Για ποιο λόγο να σώζουμε τις τράπεζες;

ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ “στροφή στο Κέντρο”;

Δύο πολιτικοί χώροι θεωρούνται, ύστερα από τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών, “στρατηγικά νευραλγικοί”: το Κέντρο (κεντροαριστερά) και το δεξιό άκρο (Χρυσή Αυγή). Οι δύο ισχυροί πόλοι του πολιτικού συστήματος, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ, είναι αντιμέτωποι με το ζήτημα πώς θα σταθούν απέναντί τους. Από τις επιλογές που θα γίνουν σε αυτό το ζήτημα, θα κριθούν όχι μόνο οι επιλογές συμμαχιών αλλά και οι γενικότερες πολιτικές επιλογές.

Συνέχεια ανάγνωσης ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ “στροφή στο Κέντρο”;

Το «μεγάλο κόλπο» με τις τράπεζες

«Οι αποφάσεις του Γενικού Συμβουλίου και της Εκτελεστικής Επιτροπής (σ.σ. του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας – ΤΧΣ), εφόσον λαμβάνονται σύμφωνα με τον παρόντα νόμο, θεωρούνται σύμφωνες με το σκοπό του Ταμείου και το δημόσιο συμφέρον, επωφελείς και συμφέρουσες για το Ταμείο και το Ελληνικό Δημόσιο και υπηρετούσες τη χρηστή διαχείριση της περιουσίας του Ταμείου, όσον αφορά την αστική ευθύνη των μελών του Γενικού Συμβουλίου, της Εκτελεστικής Επιτροπής καθώς και του προσωπικού του Ταμείου, έναντι τρίτων και έναντι του Ελληνικού Δημοσίου».

Συνέχεια ανάγνωσης Το «μεγάλο κόλπο» με τις τράπεζες

Οι σπινθήρες της ελπίδας

Στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, για όση αξία έχουν, επιβεβαιώθηκαν για ακόμη μια φορά οι τάσεις που έχουν παγιωθεί πλέον στην κοινή γνώμη. Με συντριπτικά ποσοστά είναι ο «Κανένας» αυτός που προτιμούν οι πολίτες για να κυβερνήσει τη χώρα, ενώ με ποσοστά άνω του 80% δηλώνεται η δυσαρέσκεια για την πολιτική τόσο της κυβέρνησης όσο και της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Με απλά λόγια βρισκόμαστε ενώπιον της πλήρους και οριστικής απαξίωσης του πολιτικού συστήματος και δικαίως, καθώς έχει αποδειχθεί στην πράξη πως ούτε λύσεις έχει για τα πραγματικά προβλήματα της χώρας, ούτε δείχνει να έχει συναισθανθεί τις πελώριες ευθύνες του για την τύχη που επεφύλαξε στους πολίτες.

Συνέχεια ανάγνωσης Οι σπινθήρες της ελπίδας

Η άβολη αλήθεια των 100 δις

Ενώ η Bank of America Merrill Lynch σε μια συγκλονιστική έκθεσή της που τιτλοφορείται «Η άβολη αλήθεια για την Ελλάδα», η τρόικα ζητά 2-3 γερά και σίγουρης απόδοσης μέτρα προκειμένου να καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό του 2014. Ο αμερικανικός οίκος εκτιμά ότι το χρηματοδοτικό κενό του ελληνικού προγράμματος ανέρχεται σε 10,9 δισ. ευρώ (4,4 δισ. το 2014 και 6,5 δισ. ευρώ το 2015) και επισημαίνει:

Συνέχεια ανάγνωσης Η άβολη αλήθεια των 100 δις

Η συνέντευξη Σαμαρά και οι στάνες με …Wi-Fi

Σε μια κανονική χώρα, με κανονικό πρωθυπουργό και κανονική δημοσιογραφία, προφανώς είναι «είδηση» μια συνέντευξή του. Το γεγονός ότι η εμφάνιση Σαμαρά στην εκπομπή του Πρετεντέρη δεν έκανε κανέναν Έλληνα σοφότερο περί του τι μέλλει γενέσθαι, αντανακλά την αλήθεια πως δεν ισχύει κανένας από τους παραπάνω όρους κανονικότητας.

Συνέχεια ανάγνωσης Η συνέντευξη Σαμαρά και οι στάνες με …Wi-Fi

Η μετανάστευση και το τιμολόγιο που πρέπει να πάει στη Γερμανία

Από σήμερα τίθεται σε δημόσια διαβούλευση ο νέος κώδικας που ρυθμίζει μια σειρά από φλέγοντα ζητήματα για τη μετανάστευση στη χώρα μας. Στον απόηχο των δύο μεγάλων τραγωδιών στη Λαμπεντούζα της Ιταλίας που ανέδειξαν ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα, καθώς το ζήτημα δεν αφορά μόνο τις χώρες υποδοχής μεταναστών, αλλά όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, ο Γιάννης Μιχελάκης επιχειρεί να βάλει κάποια ζητήματα στη σωστή βάση τους. Κι αυτό είναι θετικό. Αν μη τι άλλο δείχνει πως υπάρχει ακόμη – έστω και ως εξαίρεση – παραγωγή πολιτικής και δεν είναι όλα έτοιμες οδηγίες της τρόικας.

Συνέχεια ανάγνωσης Η μετανάστευση και το τιμολόγιο που πρέπει να πάει στη Γερμανία

Η δεινή ήττα της Phillip Morris, οι πολυεθνικές και οι ευρωεκλογές

Οι κάλπες των ευρωεκλογών που θα στηθούν στα τέλη Μαΐου του 2014 είναι σίγουρα ένας λόγος για να καπνίζουν το ένα τσιγάρο πίσω από το άλλο στην συγκυβέρνηση. Αν και οι σχεδόν εννέα μήνες που μας χωρίζουν είναι μεγάλο χρονικό διάστημα για προβλέψεις στην Ελλάδα όπως είναι σήμερα, εντούτοις το αποτέλεσμα που θα κυοφορηθεί αυτό το εννεάμηνο και θα εκφραστεί στις ευρω-κάλπες, δεδομένης και της χαλαρότητας της ψήφου, θα είναι σαφέστατα «τιμωρητικό» και θα απηχεί τα αισθήματα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών για τους Ευρωπαίους δανειστές μας, που δεν είναι και τα καλύτερα.

Συνέχεια ανάγνωσης Η δεινή ήττα της Phillip Morris, οι πολυεθνικές και οι ευρωεκλογές

Είμαστε οι Έλληνες νεοναζί και φασίστες;

Όπως ήταν αναμενόμενο, το φονικό στην Αμφιάλη έδωσε «τροφή» στα διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα για να παρουσιάσουν την εικόνα μιας Ελλάδας, στην οποία ο νεοναζισμός καλπάζει. Η τηλεόραση είναι απλουστευτικό μέσο. Δείχνει το άσπρο και το μαύρο, λατρεύει τις αντιπαραθέσεις και ο πάντα «πολύτιμος τηλεοπτικός χρόνος» δεν επαρκεί για περαιτέρω εξηγήσεις.

Αρχίζει λοιπόν να εμπεδώνεται σιγά – σιγά στη διεθνή κοινή γνώμη η εντύπωση πως οι Έλληνες δεν είναι μόνον οι πιο διεφθαρμένοι άνθρωποι πάνω στη γη, κατά δήλωση μάλιστα και πρώην πρωθυπουργού της χώρας, αλλά έχουν και στο DNA τους μια ροπή στον ρατσισμό, στον φασισμό και τον νεοναζισμό.

Συνέχεια ανάγνωσης Είμαστε οι Έλληνες νεοναζί και φασίστες;

Ο «τζαμπατζής» του ΤΑΙΠΕΔ

Ριζόπουλος. Το να ξεκινάς από μια σχολή οδηγών στην «ταπεινή και καταφρονεμένη» Κοκκινιά και να γίνεσαι «πετρελαιάς», με τεράστια οικονομική επιφάνεια εντός και εκτός συνόρων, είναι αναμφίβολα ένα “success story” και δεν το πετυχαίνεις «με τον σταυρό στο χέρι». Εδώ που τα λέμε, ούτε ηγούμενος δεν γίνεσαι έτσι. Ο Δημήτρης Μελισσανίδης λοιπόν, όλα αυτά τα χρόνια, κάνει τη δουλειά που έχει μάθει καλά για να βγάζει καλά λεφτά. Και όπως λένε ακόμη στις γειτονιές της Νίκαιας, «δεν ξεχνάει ποτέ τους φίλους του».

Συνέχεια ανάγνωσης Ο «τζαμπατζής» του ΤΑΙΠΕΔ