Τραπεζική ενοποίηση της Ευρώπης

Το τρίτο Lab του ΔΙΚΤΥΟΥ με θέμα την τραπεζική ενοποίηση της Ευρώπης, πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Capital, στις 18 Ιουνίου με κεντρικό ομιλητή τον Γκίκα Χαρδούβελη, Καθηγητή στο Τμήμα Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς, και Οικονομικό Σύμβουλο της EUROBANK.

 

Ένα σημαντικό βήμα στην απαραίτητη πορεία ενοποίησης και ανάσχεσης της κρίσης μέσα από σημαντικά θεσμικά βήματα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, είναι και η πολυθρύλητη τραπεζική ενοποίηση. Το θέμα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ και αφορά όχι μόνο τη «γραφειοκρατία» των Βρυξελλών, αλλά και την καθημερινότητα μας και την πραγματική οικονομία. Σε 2 μέρες, στις 20 Ιουνίου θα συζητηθεί στο Eurogroup το θέμα της λειτουργίας των τραπεζών της ευρωζώνης και κατά πόσον θα έχει αναδρομική ισχύ η ανακεφαλαιοποίηση. Είναι σημαντικό σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο να δούμε που οδηγείται η Ευρώπη, ποιες φωνές θα επικρατήσουν και αν θα ανταποκριθεί έγκαιρα απαντώντας στις εξελίξεις της παγκόσμιας οικονομίας.

Ο κος Χαρδούβελης έκανε μία σύγκριση της Ευρωζώνης με τις Η.Π.Α. και τόνισε ότι η σύγκριση αυτή αναδεικνύει το μέγεθος της σημερινής προσπάθειας που γίνεται στην Ευρωζώνη. Μια ιστορική αναδρομή στις Η.Π.Α. δείχνει ότι εκεί η τραπεζική ενοποίηση, που επήλθε το 1934, έγινε αφότου πρώτα υπήρξε δημοσιονομική ενοποίηση των επιμέρους Πολιτειών. Αντίθετα, στην Ευρώπη σήμερα επιχειρείται η σταδιακή τραπεζική ενοποίηση πριν τη δημοσιονομική ενοποίηση των επιμέρους κρατών-μελών.

Μεταξύ άλλων τόνισε ότι Τραπεζική ενοποίηση σημαίνει:

  1. Ελάχιστο κοινό κανονιστικό πλαίσιο των τραπεζών (Common Regulatory Framework ή Single Rule Book), ώστε ο ιδιωτικός τομέας να υπακούει σε ορισμένες ελάχιστες προδιαγραφές, να μην εκτίθεται σε υπερβολικούς κινδύνους, κλπ.

  2. Κοινός Μηχανισμός Εποπτείας στις τράπεζες (Single Supervisory Framework) ώστε να εκλείπουν οι διαφοροποιήσεις ανάμεσα στους τραπεζικούς επόπτες των χωρών και να υπάρχει μια κοινή εποπτική αρχή που να την εμπιστεύονται οι πολίτες όλης της Ευρωζώνης.

  3. Κοινός Μηχανισμός Διευθέτησης ή Εξυγίανσης των τραπεζών (Single resolution mechanism), ώστε να επιλύονται προβλήματα και να μην κλείνουν τράπεζες, αλλά να εξυγιαίνονται ή να πωλούνται, με βάση τις ίδιες αρχές και μεθόδους.

  4. Κοινό Πλαίσιο Εγγύησης Καταθέσεων και η ύπαρξη κοινού ευρωπαϊκού ταμείου που να λειτουργεί ως τελευταίος εγγυητής, ώστε ο καταθέτης να αισθάνεται ασφαλής και σε μια κρίση ή στο κλείσιμο μιας τράπεζας, να θεωρεί ότι διαθέτει ως εγγυητή ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα στην Ευρωζώνη ή και την ίδια την Ευρωζώνη και όχι μόνον το δικό του σύστημα και το δικό του κράτος, και συνεπώς να μην τρέχει να αποσύρει τις καταθέσεις του, αφού θα γνωρίζει εκ των προτέρων για την εγγύηση που υπάρχει και σε ποιες ακριβώς καταθέσεις.