Πούτιν-Ερντογάν-Ρουχανί: Τακτική ή στρατηγική συνεργασία;

Η Συνάντηση της Άγκυρας Putin Erdogan Rouhani, που ολοκληρώθηκε  5/4, πέραν από το περιεχόμενό της, έχει έναν ισχυρό συμβολισμό με βαθύτατη πολιτική σημασία.

Οι ηγέτες της Ρωσίας, της Τουρκίας και του Ιράν έμοιαζαν ως οι πρωταγωνιστές της υπό διαμόρφωση νέας Μέσης Ανατολής, ενώ Trump και Macron, που είχαν ως αντιπερισπασμό την ίδια ώρα τηλεφωνική συνομιλία, έμοιαζαν ως οι κομπάρσοι, αν όχι και οι εκτοπισμένοι των εξελίξεων.

Είναι η δεύτερη φορά μετά την Astana που πραγματοποιείται τριμερής συνάντηση κορυφής Ρωσίας, Τουρκίας, Ιράν. Την πρώτη φορά πολλοί προφήτευαν ότι οι αντιθέσεις των «τριών» δεν θα επέτρεπαν την επανάληψή της. Μετρούμε, όμως, ήδη δύο μάλλον επιτυχείς τριμερείς συναντήσεις. Η μεγάλη επιτυχία τους και η επιτυχία της μέχρι τώρα συνεργασίας και των τριών, έγκειται στο γεγονός, ότι αν δεν έχουν βγάλει τις ΗΠΑ αλλά και την Γαλλία, από το κάδρο της Συρίας και της Μέσης Ανατολής, σίγουρα έχουν περιορίσει δραστικότατα την παρουσία τους.

Ο Macron επιχειρεί δια της βίας να κρατήσει στρατιωτικά στο παιχνίδι της Συρίας τον Trump, με τον τελευταίο να δείχνει κάτι παραπάνω από διαθέσεις αποχώρησης από την συριακή περιπέτεια των ΗΠΑ. Αβέβαιη η τελική απόφαση των ΗΠΑ και η κατάληξή της. Το βέβαιον είναι ότι και να θέλουν, είναι ζήτημα αν ΗΠΑ και Γαλλία μπορούν να μείνουν στο συριακό μέτωπο, όσο έχουν απέναντί τους το μέτωπο ΜόσχαςΆγκυραςΤεχεράνης.

Το ερώτημα αν η συνεργασία ΡωσίαςΤουρκίαςΙράν θα έχει πρόσκαιρη, μεσοπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη διάρκεια και για το ποιο μπορεί να είναι το εύρος και το βάθος της, δεν είναι εύκολο να απαντηθεί.

Σίγουρα η Ρωσία, η Τουρκία και το Ιράν κινούνται συγκλίνοντας μέχρι σήμερα πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί.

Η Ρωσία ενδιαφέρεται πρωτίστως για μια ενωμένη Συρία υπό την κυρίαρχη επιρροή της.

Το Ιράν ασφαλώς στηρίζει την συριακή ακεραιότητα αλλά ανταγωνίζεται σφοδρά με την Ρωσία για το «πάνω χέρι» επί της Δαμασκού και στις μεσανατολικές εξελίξεις.

Η Τουρκία θέλει πάση θυσία να «τελειώσει» τους Κούρδους της Βόρειας Συρίας, αλλά και να βάλει «πόδι» στην γειτονική της χώρα με ευρύτερες εδαφικές και πολιτικές βλέψεις.

Το μέλλον θα δείξει ποιων οι φιλοδοξίες θα κυριαρχήσουν.

Προς το παρόν και οι τρεις πρωτεύουσες έχουν κοινό αντίπαλο προς περιθωριοποίηση και εκδίωξη τις ΗΠΑ και ευρύτερα την Δύση.

Εκτός και αν σε κάποια στιγμή η «επιτήδεια» Τουρκία επιχειρήσει τον μεγάλο συμβιβασμό με τις ΗΠΑ, ξαναβάζοντας από το παράθυρο, έστω, την Ουάσιγκτον στο παιχνίδι της Μέσης Ανατολής. Αλλά τότε είναι σίγουρο ότι θα είναι η Ελλάδα, αλλά και η Κύπρος που θα «αδειασθούν»  από την Ουάσιγκτον και θα πληρώσουν πολύ βαρύ τίμημα σε ένα τυχόν νέο τουρκο-αμερικανικό συνοικέσιο.

Σε κάθε περίπτωση η Μέση Ανατολή έχει αλλάξει εικόνα και την έχει αλλάξει μάλλον ανεπίστρεπτα.

Η ελληνική τραγωδία και η ανάγκη ανατροπής

Μόνο η εθελόδουλη Ελλάδα του παρακμιακού και υποτελούς πολιτικού κατεστημένου δεν θέλει και δεν μπορεί να αντιληφθεί τις κοσμογονικές αλλαγές και αγκιστρωμένη μονοδιάστατα στην Δύση, αφήνει την Τουρκία με την πολυδιάστατη πολιτική της να ενισχύεται και να επωφελείται.

Αν η Ελλάδα είχε ακολουθήσει με την πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το σχέδιο Λαφαζάνη για στρατηγική συνεργασία με την Ρωσία, με επίκεντρο την υλοποίηση της συμφωνίας για διέλευση του αγωγού με ρωσικό φυσικό αέριο και την συμφωνημένη, επίσης, ένταξη της χώρας μας στην αναπτυξιακή τράπεζα των BRICS, θα είχε διασφαλίσει αναβαθμισμένο ρόλο, θα γνώριζε ουσιαστικές εγγυήσεις για την ασφάλεια και την άμυνά της, θα έβλεπε από ισχυρότατες θέσεις την Τουρκία, η οποία δεν θα μπορούσε καν να διανοηθεί προκλήσεις σε βάρος μας, ενώ η πατρίδα μας θα είχε ρόλο και λόγο και στην μεσανατολική πορεία, αντί να οχυρώνεται άφωνη και άβουλη ως παθητικός θεατής πίσω από τους «χασάπηδες» σιωνιστές του Ισραήλ, οι οποίοι, πέραν των άλλων, ποτέ και για κανέναν λόγο δεν θα συνεισέφεραν ούτε με ένα ευρώ και πολύ περισσότερο με το αίμα στρατιωτών τους για καμία τρίτη χώρα.

Και τώρα, όμως, τα περιθώρια μιας μεγάλης αναβάθμισης των ελληνορωσικών σχέσεων και διαμόρφωσης άλλων οριζόντων στις διεθνείς οικονομικές και εξωτερικές μας σχέσεις, είναι υπαρκτά και έχουν επείγουσα σημασία. Προϋποθέτουν, όμως, μια εξίσου μεγάλη δημοκρατική αντιιμπεριαλιστική ανατροπή στην Ελλάδα.

Ν.Ζ

ΥΓ: Το μεγάλο θύμα των εξελίξεων στην Συρία μπορεί, δυστυχώς, να αποδειχθεί ο χιλιοβασανισμένος κουρδικός λαός. Νομίζω ότι η επιλογή των Κούρδων να συμμαχήσουν με τις ΗΠΑ για να στηρίξουν τις εθνικές επιδιώξεις τους ήταν κοντόφθαλμη. Οι Κούρδοι θα μπορούσαν να είχαν κάνει διαφορετικές επιλογές. Το μπορούν και τώρα, γιατί σε λίγο μπορεί να είναι πολύ αργά!

Ν.Ζ

Οι συμφωνίες Putin – Erdogan – Rouhani
Προσπαθούν να πετάξουν έξω για πρώτη φορά από τις Συριακές και Μεσανατολικές εξελίξεις ΗΠΑ – Γαλλία

Έληξε η τριεθνής διάσκεψη στην Άγκυρα για την Συρία μεταξύ της Τουρκίας της Ρωσίας και του Ιράν όπου σύμφωνα με το κοινό ανακοινωθέν που εκδόθηκε οι τρεις αυτές χώρες «αυτοαναγορεύονται» εκ των πραγμάτων  σε εγγυήτριες δυνάμεις για την ακεραιότητα της Συρίας ενώ ταυτόχρονα απορρίπτουν κάθε ρόλο στην περιοχή για τις ΗΠΑ.

Πιο συγκεκριμένα και σύμφωνα με το κοινό ανακοινωθέν ο Ρώσος πρόεδρος Βλάντιμιρ Πούτιν, ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν και ο πρόεδρος του Ιράν Χασαν Ρουχανή «δεσμεύθηκαν για την επίτευξη εκεχειρίας διαρκείας ως “εγγυήτριες δυνάμεις” δίνοντας έμφαση στην ασφάλεια και την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας».

Ακόμη οι τρεις ηγέτες δεσμεύθηκαν «να συνεχίσουν την ενεργή συνεργασία τους στην Συρία για την επίτευξη μιας διαρκούς κατάπαυσης πυρός», ενώ οι τρεις πρόεδροι «απέρριψαν κάθε προσπάθεια για να δημιουργηθούν “νέες πραγματικότητες στο συριακό έδαφος” με πρόφαση τη μάχη κατά της τρομοκρατίας» εννοώντας τις ΗΠΑ και τη σημερινή ανακοίνωση Ουάσιγκτον και Παρισιού για τη συνέχιση του πολέμου κατά της ISIS στη Συρία.

Ακόμη οι τρεις ηγέτες εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην υπονόμευση της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας ενώ εγγυήθηκαν και την εδαφική ακεραιτότητα των γειτονικών, ως προς τη Συρία, χωρών.

«Τονίζεται η ισχυρή προσήλωση των εγγυητριών δυνάμεων στην κυριαρχία και ανεξαρτησία εδαφική ακεραιότητα και στον αποκλεισμό κάθε προσπάθειας διαμελισμού της χώρας από φράξιες. Καμιά προσπάθεια από όπου και αν προέρχεται δεν θα επιτραπεί να υπονομευθούν αυτές οι αρχές», τονίζεται.

«Ως εγγυήτριες δυνάμεις έχουμε μια κοινή αντίληψη για την εδαφική ακεραιότητα της Συρία και της ανοικοδόμησής της» είπε ο Ρ.Τ.Ερντογάν.

Για το YPG ο Τούρκος πρόεδρος είπε: «Η Τουρκία δεν πρόκειται να σταματήσει μέχρι όλες οι περιοχές που ελέγχονται από τις δυνάμεις του YPG/PYD συμπεριλαμβανομένης και της Manbij γίνουν ξανά ασφαλείς» για να τονίσει:

«Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ τρομοκρατικές οργανώσεις να επιτεθούν ξανά είτε στη Συρία είτε στο έδαφός μας».

ΗΠΑ και Γαλλία επιμένουν: “Θα συνεχίσουμε”

Την ίδια ώρα μπορεί να πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόνaλντ Τραμp να ανακοίνωσε την πρόθεσή του να πάρει τους στρατιώτες του από τη Συρία, αλλά Γαλλία και ΗΠΑ δείχνουν  “αποφασισμένες να συνεχίσουν τις επιχειρήσεις τους στους κόλπους του διεθνούς συνασπισμού» που πολεμά τους φανατικούς μουσουλμάνους  στο Ιράκ και τη Συρία”, ανέφερε η γαλλική Προεδρία, μετά την τηλεφωνική συνδιάλεξη που είχαν νωρίτερα οι πρόεδροι των δύο χωρών, Εμανουέλ Μακρόν και Ντόναλντ Τραμπ αντίστοιχα.

Ο κοινός στόχος είναι «να πολεμήσουμε έως το τέλος» την ISIS «αυτήν την τρομοκρατική οργάνωση που αντιπροσωπεύει μια απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα και για τα συμφέροντά μας στον τομέα της ασφάλειας», τόνισε το Ελιζέ.

«Τίποτα δεν μπορεί να μας αποσπάσει την προσοχή από τον στόχο να αποτραπεί οποιαδήποτε αναζωπύρωση του ISIS στην περιοχή και να πορευτούμε προς μια συνολική πολιτική μετάβαση στη Συρία», τόνισε η γαλλική Προεδρία έπειτα από την τηλεφωνική επικοινωνία των δύο αρχηγών κρατών.

 

O Vl. Putin  και ο T. Erdogan κήρυξαν την έναρξη της κατασκευής από των Ρώσικη κρατική εταιρεία Rosatom του πυρηνικού σταθμού στο Akkuyu της Τουρκίας, ο οποίος προβλέπεται να ολοκληρωθεί το 2023.

Το έργο του πυρηνικού σταθμού στο Akkuyu είναι μια από τις μεγαλύτερες, ίσως η μεγαλύτερη, επένδυση στα χρονικά της Τουρκίας, ύψους 20 δις. δολαρίων και θα αλλάξει την ενεργειακή βάση και εικόνα της Τουρκίας,ενώ συνιστά με μια έννοια και την αφετηρία για να καταστεί η Τουρκία πυρηνική δύναμη.

Πολιτικοί κύκλοι τονίζουν, επίσης, ότι ο πυρηνικός σταθμός του Akuyu αναβαθμίζει όχι μόνο ενεργειακά αλλά και στρατηγικά την Τουρκία και προσδίδει στις Ρωσοτουρκικές σχέσεις μια νέα βαρύτητα.

Σιωπή Ελλάδας-Κύπρου για του κινδύνους του Akkuyu

Οι ίδιοι πολιτικοί κύκλοι τόνιζαν πάντως ότι είναι εντυπωσιακή η υπαλληλική σιωπή και η απουσία αντιδράσεων από Ελλάδα, Κύπρο και άλλες γειτονικές χώρες και κινήματα απέναντι σε έναν πυρηνικό σταθμό άκρως επικίνδυνο για πιθανές μεγάλες καταστροφές, αφού κατασκευάζεται σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη σεισμογενή περιοχή απέναντι ακριβώς από την Κύπρο.

Το γεγονός της έλλειψης αντιδράσεων επιβεβαιώνει ότι Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται σε τροχιά δορυφοριοποίησης, περίπου, απέναντι στην Τουρκία και τελούν υπό καθεστώς περιορισμένης ή και ανύπαρκτης κυριαρχίας τόσο απέναντι στους Δυτικούς κηδεμόνες τους όσο, όμως, και απέναντι στην Άγκυρα.

To στρατηγικό δίλημμα της Ελλάδας

Η ανάπτυξη των Ρωσοτουρκικών σχέσεων σε όλο και ευρύτερους τομείς, έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο κενό, μια στρατηγική,  στην ουσία, τρύπα,  που άφησε η Ελλάδα του ξεπουλημένου και προδοτικού μνημονιακού τόξου στις σχέσεις της με την Ρωσία.

Αν η Ελλάδα ακολουθούσε στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το σχέδιο Λαφαζάνη για στρατηγικές σχέσεις συνεργασίας με την Ρωσία, το οποίο σχέδιο είχε ως αφετηρία την μεγάλη στρατηγική συμφωνία Λαφαζάνη-Νοvak στην Πετρούπολη για την διέλευση από την χώρα μας του κρίσιμου ενεργειακά αγωγού με ρώσικο φυσικό αέριο και μάλιστα σε μια περίοδο κάκιστων σχέσεων Ρωσίας-Τουρκίας, τώρα η Ελλάδα θα ήταν πολύ πιο ασφαλής, περισσότερο σίγουρη και ισχυρή, με έναν πολύ πιο αναβαθμισμένο ρόλο στην περιοχή και με μια ουσιαστική παρέμβαση στην χώρο της Ανατ. Μεσογείου και της Μ. Ανατολής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι την ώρα που στην Άγκυρα γίνεται μια εξαιρετικά σημαντική τριμερής συνάντηση Putin – Erdogan – Rοuhani, τριών μεγάλων και πολύ φιλόδοξων δυνάμεων στην περιοχή, με στόχο να ορίσουν την τύχη και το μέλλον της τελευταίας , η Ελλάδα, που στην προοπτική του σχεδίου Λαφαζάνη θα είχε εποικοδομητικότερο και ανεξάρτητο φιλειρηνικό και σταθεροποιητικό ρόλο στο διαδραματιζόμενα, είναι υποτελής και ανύπαρκτη στον Μεσανατολικό χώρο, κρυπτόμενη δορυφορικά πίσω από τους σιωνιστές χασάπηδες του Ισραήλ οι οποίοι πνίγουν στο αίμα την Γάζα.

Παρά τις δυσμενείς αυτές εξελίξεις για την χώρα μας, η Ελλάδα διαθέτει ακόμα την ευκαιρία να αλλάξει ριζικά τις συντεταγμένες της πορείας της, προτού εισέλθει σε ανεπανόρθωτες εθνικές περιπέτειες.

Η Ελλάδα, ως κατεχόμενη χώρα των δανειστών και αγκιστρωμένη βαθιά στον αμερικανο-ισραηλινό-Νατοϊκό άξονα, δεν έχει κανένα μέλλον, πολύ περισσότερο που σε κάποια στιγμή θα παραδοθεί από τους «δυτικούς προστάτες» της βορά στην Τουρκία, όταν αυτοί θα αναζητήσουν πιθανόν έναν συμβιβασμό υπό νέους όρους με την Άγκυρα, συμβιβασμό που θα αλλάξει υπέρ της τελευταίας και σε βάρος της Ελλάδας τα δεδομένα στην περιοχή.

Ας μην αγνοούμε ότι η Συνθήκη της Λωζάνης είναι ήδη περίπου παρελθόν, μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Συρία και Ιράκ και τη κατοχή από την Τουρκία της Αφρίν, ίσως ως πρώτου σταθμού της Συριακής της περιπέτειας.

Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε, επίσης, ότι η πρώτη επεκτατική εξόρμηση της Κεμαλικής, τότε, Τουρκίας συνέβη σε βάρος της Κύπρου και συνεχίζεται έως σήμερα με όλο  και μεγαλύτερες ορέξεις.

Η Ελλάδα χρειάζεται μια νέα στρατηγική και μια νέα ηγεσία, αφού απαλλαγεί από τους εφιάλτες που αντιπροσωπεύει το σημερινό φαύλο και σάπιο μνημονιακό πολιτικό και διαπλεκόμενο οικονομικό κατεστημένο.

Η στρατηγική επένδυση του Akkuyu

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Vladimir Putin ανακοίνωσε ότι ο πυρηνικός σταθμός στο Akkuyu της Τουρκίας, την έναρξη της κατασκευής του οποίου κήρυξε επισήμως μαζί με τον Τούρκο ομόλογό του Tayyip Erdogan, θα τεθεί σε λειτουργία το 2023.

Μιλώντας στη διάρκεια της επίσκεψης που πραγματοποιεί στην Τουρκία, ο Vl. Putin δήλωσε επίσης ότι είναι ευγνώμων για την απόφαση της Τουρκίας να δώσει στο πρόγραμμα του Akuyu καθεστώς στρατηγικής επένδυσης, καθώς και ότι η κατασκευή του πυρηνικού σταθμού θα είναι σύμφωνη με τις υψηλότερες προδιαγραφές για την ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος.

Ο T. Erdogan, από την πλευρά του, δήλωσε ότι με την ολοκλήρωση και λειτουργία του, ο σταθμός του Akkuyu θα καλύπτει το 10% των πάγιων ενεργειακών αναγκών της Τουρκίας.

Πρόκειται για ρωσική επένδυση συνολικού ύψους 20 δισ. δολαρίων, μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία της Τουρκίας.

Υπολογίζεται ότι για την κατασκευή του πυρηνικού αντιδραστήρα θα εργαστούν συνολικά 10.000 άνθρωποι, ενώ μετά την λειτουργία του θα εργάζονται εκεί σταθερά 3.500.

Κατασκευαστής του αντιδραστήρα είναι η ρωσική κρατική εταιρεία Rosatom.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Rosatom Αλεξέι Λιχατσιόφ, ο οποίος συνοδεύει τον πρόεδρο Putin κατά την επίσκεψή του στην Τουρκία, δήλωσε ότι περισσότερες από 350 τουρκικές εταιρείες είναι έτοιμες να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα της κατασκευής του πυρηνικού σταθμού.

Οι κ.κ. Erdogan και Putin αναμένεται να έχουν στη συνέχεια συνομιλίες κεκλεισμένων των θυρών στο τουρκικό προεδρικό μέγαρο.

Το ”μενού”, πίσω από τις κλειστές πόρτες, μπορεί να είναι άγνωστο αλλά σίγουρα για την Ελλάδα δεν θα έχει καθόλου ευχάριστες συνέπειες όσο κινείται περιοριστικά στο αμαρτωλό ιμπεριαλιστικό τρίγωνο Βρυξέλλες-Βερολίνο-Ουάσιγκτον.

Πούτιν – Ερντογάν στο μονοπάτι της αμυντικής συνεργασίας

Προτεραιότητα για την αμυντική συνεργασία Μόσχας – Άγκυρας χαρακτήρισε την παράδοση των ρωσικών πυραύλων S-400 στην Τουρκία ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν.

«Η προτεραιότητα στη συνεργασία Ρωσίας – Τουρκίας στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας είναι η εφαρμογή της συμφωνίας της παράδοσης συστημάτων συστοιχίας πυραυλικών συστημάτων S-400 Triumf», τόνισε ο κ. Πούτιν σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Συνεργασίας Ρωσίας – Τουρκίας στην Άγκυρα, στο πλαίσιο της διήμερης επίσκεψής του στη γειτονική χώρα.

Ο Ρώσος πρόεδρος πρόσθεσε ότι οι προοπτικές για περαιτέρω παραδόσεις προηγμένων ρωσικών αμυντικών προϊόντων στην Τουρκία θα συζητηθεί διεξοδικά κατά τη συνάντηση μιας σχετικής διακυβερνητικής επιτροπής.

Για το ίδιο ζήτημα, ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, παρ’ ότι η Τουρκία μέλος του ΝΑΤΟκαι παρά τις σφοδρές αμερικανικές πιέσεις, σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Ρώσο ομόλογό του, δήλωσε πως η Τουρκία ενδέχεται να συνεργαστεί με τη Ρωσία σε αμυντικά προγράμματα εκτός των πυραυλικών συστημάτων S-400, χωρίς να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες.

Είναι προφανές ότι η Τουρκία του Ερντογάν επιδιώκει να αναπτύσσει διπλές σχέσεις με ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Ρωσία σε ένα ανοικτό παιχνίδι προάσπισης των συμφερόντων της πάνω σε τεντωμένο σχοινί, στη βάση του οποίου επιχειρεί την αυτονομία της για να αναδειχθεί σε μείζονα περιφερειακή δύναμη με ηγεμονεύοντα ρόλο.

Να τονίσουμε, πάντως, ότι η Ρωσία πρώτα έσπευσε να δώσει τους S-400, S-300 τότε, ως αποτελεσματικό αντιαεροπορικό και αντιπυραυλικό σύστημα, στην Κύπρο. Τότε, ως γνωστόν, έπεσε όλη η Δύση να μας «φάει» και έντρομη η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, μαζί με τον Πρόεδρο Γλ. Κληρίδη, έκαναν ολοταχώς πίσω, παρότι είχαν υπογράψει συμβόλαια για την προμήθειά τους και είχαν δώσει και προκαταβολή. Για να μην ξεφτιλιστούν εντελώς Ελλάδα και Κύπρος, η Ελλάδα πήρε εικονικά το σύστημα των S-300 και αντί να το αξιοποιήσει στο Αιγαίο που ήταν απαραίτητο, προς μεγάλο φόβο της Τουρκίας, το καταχώνιασε, χωρίς αιδώ, στα αζήτητα και τα αχρείαστα στην Κρήτη και τώρα μάλλον πρέπει να είναι και εκτός λειτουργίας! Αυτά είναι τα χάλια μας!