Κατάληψη από τους εργαζόμενους στον Ελληνικό Γεωργικό Οργανισμό – Δήμητρα

Ο Σύλλογος Εργαζομένων στο Ελληνικό Γεωργικό Οργανισμό – Δήμητρα   (ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ) ενημερώνει ότι:

Σήμερα 12/11/2012 και από τις 13:00 το ΥΠ.Α.Α.Τ. (Αχαρνών 1) βρίσκεται υπό κατάληψη από μέλη του συλλόγου του
με ομόφωνες αποφάσεις των Γ.Σ. που διεξήχθησαν από το πρωϊ σε ολόκληρη τη χώρα.

στις Γ.Σ. αποφασίστηκαν τα εξής:

Απόφαση Γ.Σ. ΣΥΛΛΕΓΟ

 

Τα τελευταία τρία χρόνια οι κατακτήσεις και τα δικαιώματα μας δέχονται ανηλεή επίθεση, που μας έχει φέρει όχι πια στο χείλος του γκρεμού, αλλά σε ελεύθερη πτώση μέσα σ’ αυτόν.  Όλα αυτά με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την σωτηρία της χώρας από την χρεοκοπία, όμως την ίδια στιγμή χαρίζονται περισσότερα από 250 δις στους τραπεζίτες και το μεγάλο κεφάλαιο. Όλοι γνωρίζουμε αυτούς που έχουν αναλάβει την επίθεση, προωθώντας τα σχέδια της Τρόικας και την «κινεζοποίηση» των εργαζομένων. Είναι αυτοί που μας κυβερνούν από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, αλλά και αυτοί που προτείνουν «ρεαλιστικές» λύσεις. Ο ρεαλισμός αυτός βέβαια, είναι πάντα εις βάρος των εργαζόμενων!

Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στον αγροτικό τομέα, που μας ενδιαφέρει ως εργαζόμενους στον ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ». Παρά τις εξαγγελίες της εκάστοτε κυβέρνησης και των κολαούζων της, για ανασυγκρότηση και στήριξη της αγροτιάς στην πράξη αποδεικνύεται ότι άλλα είναι τα σχέδια τους. Η εφαρμογή της ΚΑΠ είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του αγροτικού πληθυσμού, το τσάκισμα της παραγωγικής διαδικασίας, την κατάρρευση του κοινωνικού ιστού στις αγροτικές περιοχές της χώρας. Αντί για ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας ξεκληρίστηκε, κατόπιν συντεταγμένου σχεδίου που υλοποιήθηκε ευλαβικά απ’ όλες τις κυβερνήσεις,  η φτωχή αγροτιά και η αγροτική παραγωγή.  Αντί για στήριξη στον αγρότη, δημιουργήθηκαν τσιφλικάδες και κολλήγοι και αντί για φτηνά ποιοτικά αγροτικά προϊόντα, γέμισαν τα ράφια με εισαγόμενα προϊόντα και οι τσέπες των μεσαζόντων με χοντρά φράγκα. Αποτέλεσμα σήμερα να μας απειλούν ότι θα πεινάσουμε γιατί δεν παράγουμε αρκετά για να ζήσουμε και στηριζόμαστε στις εισαγωγές αγροτικών προϊόντων.

Απέναντι σ’ αυτή την επίθεση οι γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ) απέδειξαν και αποδεικνύουν καθημερινά ότι είναι με την πλευρά των κυβερνώντων και του κεφαλαίου και ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να τοποθετηθούν σε ακριβοπληρωμένες θέσεις Δ.Σ. φορέων και οργανισμών και να προετοιμάσουν την κοινοβουλευτική τους καριέρα. Συνειδητά προσπαθούν να καλλιεργήσουν την απογοήτευση στους εργαζόμενους, να πνίξουν κάθε κινητοποίηση και να μην επιτρέψουν το συντονισμό των εργατικών αγώνων.  Αν παρόλα αυτά  κάποιος αγώνας ξεκινήσει από τη βάση και  «ξεφύγει» από τον έλεγχό τους, κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να τον αποπροσανατολίσουν και να τον οδηγήσουν στην ήττα, προτείνοντας διάλογο, συμβιβασμό και «ρεαλιστικές» λύσεις. Υπονομεύουν τους αγώνες με σκόρπιες απεργιακές τουφεκιές  και σπέρνουν την απογοήτευση και μετά κατηγορούν τους εργαζόμενους ότι δεν τραβάν και δεν έχουν αγωνιστική διάθεση. Όμως οι καιροί αλλάζουν, οι εργαζόμενοι αρχίζουν να συνειδητοποιούν τον προδοτικό τους ρόλο και ετοιμάζονται να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Μπορούμε να τους χαλάσουμε τα σχέδια και να τους αποδείξουμε ότι δεν μπορούν πλέον να μας ξεγελάσουν. Στη δύσκολη αυτή συγκυρία δεν υπάρχουν μονόδρομοι και δεν είναι όλα χαμένα από χέρι. Το αποδεικνύει ο αγώνας που δώσαμε για την εφεδρεία καταφέρνοντας μέχρι τώρα την μη εφαρμογή της. Ο συντονισμός των πρωτοβάθμιων συλλόγων και σωματείων, όπως αυτός στον οποίο συμμετέχει και ο δικός μας σύλλογος είναι απαραίτητος για την επιτυχία αυτού του αγώνα και κάθε άλλου. Οι λαϊκές κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων με την σημαντική συμμετοχή εργαζόμενων σε αυτές και με αποτέλεσμα την πτώση δυο κυβερνήσεων μέχρι σήμερα, έδειξαν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την αγωνιστική διάθεση του λαού και της νεολαίας να αντιπαλέψουν και να ανατρέψουν την αντιλαϊκή αντεργατική επίθεση που δεχόμαστε.

Μπορούμε και πρέπει σήμερα σαν εργαζόμενοι να απαντήσουμε διαφορετικά. Να απαντήσουμε δυναμικά. Να απαιτήσουμε την ανατροπή αυτής της πολιτικής αυτής της κυβέρνησης και οποιασδήποτε άλλης έρθει να εφαρμόσει την ίδια πολιτική. Μπορούμε και πρέπει να ξεκινήσουμε μαζικούς και ανυποχώρητους αγώνες. Εμείς οι εργαζόμενοι στον ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, μπροστά στο σφαγιασμό το δικό μας και των οικογενειών μας, μπροστά στη διάλυση κάθε έννοιας δικαιώματος, μπροστά στην ολοσχερή καταστροφή μας, δεν θα παγώσουμε από την απελπισία και το φόβο. Αποφασίζουμε να διατυπώσουμε τη βούλησή μας και να στείλουμε μήνυμα σε όλους τους εργαζόμενους ότι είμαστε έτοιμοι, έχουμε την πρόθεση να οργανωθούμε και να μπούμε στον αγώνα της ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, σε συντονισμό με κάθε σωματείο που θα πάρει ανάλογη απόφαση. Καταλαβαίνουμε ότι μπροστά μας πλέον υπάρχει μόνο ο δρόμος της πάλης και θα πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας, δίνοντας αυτό τον αγώνα, μαζί με όλους τους εργαζόμενους, τους άνεργους και όλο το λαό που δοκιμάζεται από τα ίδια μέτρα που δοκιμαζόμαστε κι εμείς. Σε τέτοιες εποχές όλοι οι εργαζόμενοι του ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ» πρέπει να είμαστε ενωμένοι και αλληλέγγυοι σαν μια γροθιά. Απέναντί μας έχουμε την Τρόϊκα εσωτερικού και την Τρόϊκα εξωτερικού, την επίθεση ενάντια στα δικαιώματα μας, όπως κάθε φορά εξειδικεύεται από την κυβερνητική πολιτική και φτάνει μέχρι σ’ εμάς από τις διοικήσεις που την υλοποιούν. Τα συμφέροντά μας είναι εκ διαμέτρου αντίθετα. Για μας προτεραιότητα έχει ο κόσμος της εργασίας και οι ανάγκες του, γι’ αυτούς η εξυπηρέτηση συγκεκριμένων μεγάλων συμφερόντων και των ντόπιων και ξένων τραπεζιτών τοκογλύφων.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση παίρνουμε τις τύχες μας στα δικά μας χέρια και  συμμετέχουμε ενεργά στους αγώνες που θα κληθούμε να δώσουμε στο άμεσο μέλλον. Η αντίληψη ότι ο παραγοντισμός, οι γνωριμίες και οι διασυνδέσεις φέρνουν αποτέλεσμα έχει ήδη ξεπεραστεί από τους εργαζόμενους. Ποιος πιστεύει ακόμα ότι το μέσον του θα τον βοηθήσει να τη σκαπουλάρει; Ποιος πιστεύει ακόμα ότι αν καθίσει ήσυχα στ’ αυγά του, μπορεί και να τη γλιτώσει; Γι αυτούς δεν είμαστε παρά ένα νούμερο που προκαλεί κόστος και θα μας βγάλουν από τη μέση, όσο κι αν φανούμε συνεργάσιμοι. Το μνημόνιο που μόλις ψηφίστηκε το αποδεικνύει περίτρανα. Ήδη συνάδελφοί μας είναι στην πρώτη γραμμή της απόλυσης.

 

Η μέρα που επιφυλάσσει «γενοκτονία των εργαζόμενων», εξόντωση δηλαδή των εαυτών μας και των οικογενειών μας είναι ήδη μπροστά μας. Εμείς απαντάμε άμεσα με δυναμικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις συντονίζουμε τη δράση μας με τους αγώνες της φτωχής αγροτιάς, με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία, Ν.Π.Ι.Δ. και Ν.Π.Δ.Δ. για την ανατροπή των νέων μνημονιακών πολιτικών. Σπάζουμε τα «τείχη» ανάμεσα μας σφίγγουμε το χέρι του συναδέλφου για να δημιουργήσουμε τη συλλογικότητα που θα μας επιτρέψει να δυναμώσουμε τον αγώνα μας.  Παραφράζοντας λίγο τον Μπρεχτ: «Αν συνεχίσουμε σε αυτή την πορεία είμαστε όλοι χαμένοι, φίλος μας είναι η αλλαγή, η αντίφαση είναι σύμμαχός μας, από το τίποτα πρέπει κάτι να κάνουμε, αλλά οι δυνατοί πρέπει να γίνουνε τίποτα». Προχωράμε σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων με απεργίες καταλήψεις διαδηλώσεις και παράλληλα προβάλουμε το αίτημα μέσω του συλλόγου μας, συντονισμού των πρωτοβάθμιων σωματείων σε γενική απεργία διαρκείας όταν ξεκινήσουν οι απολύσεις προκειμένου να ανατραπεί αυτή η πολιτική εξόντωσής μας.

 

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ

Ενάντια στις ¨διαθεσιμότητες¨ – απολύσεις συναδέλφων που είναι προ των πυλών.

Ενάντια στα αντιλαϊκά – αντεργατικά μέτρα που ψηφίσαν μέσω των μνημονίων, αστική τάξη, κεφαλαιοκράτες και τα πολιτικά όργανά τους, οι ελεγχόμενες από αυτούς κυβερνήσεις. Δεν αναγνωρίζουμε τα χρέη τους, δεν θα πληρώσουμε την κρίση τους.

Ενάντια στη διάλυση των υπηρεσιών του ΥΠΑΑΤ, μέσα από το σχέδιο «αναδιοργάνωσής» του, που προωθεί η κυβέρνηση κατ’ επιταγή της Τρόικας.

Ενάντια σε όσους προτείνουν «ρεαλιστικές» λύσεις και προσπαθούν να υψώσουν «αναχώματα» και «τείχη» ανάμεσα στους εργαζόμενους.

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

Κόντρα στη λογική της υποταγής και της μοιρολατρίας

–    Ενίσχυση και όχι διάλυση του Οργανισμού με το απαραίτητο  έμψυχο δυναμικό για στελέχωση όλων των υποδομών του. Λέμε ΟΧΙ στην εκποίηση – παραχώρηση της περιουσίας του. Όχι στις απολύσεις.

–    Ενίσχυση της χρηματοδότησης για αγροτική έρευνα που θα προσανατολίζεται στις ανάγκες της αγροτικής οικονομίας και δεν θα συνδέεται με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα

–    Δημόσια και δωρεάν αγροτική κατάρτιση και εκπαίδευση, με βάση τις ανάγκες της φτωχής αγροτιάς και όχι τις ανάγκες της αγοράς.

–  ‘Ελεγχο και πιστοποίηση της ποιότητας των αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων από τον οργανισμό και όχι από ιδιωτικές εταιρείες, χωρίς επιβάρυνση των παραγωγών.

–   Αξιοπρεπείς μισθούς και πλήρη παλινόρθωση του εργατικού δικαίου (Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, Χρονοεπιδόματα, δώρα, κλπ).