Η συγκυβέρνηση δεν διαπραγματεύτηκε και δεν διαπραγματεύεται απολύτως τίποτα

Υποστηρίζουν κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ:

  1. Η συγκυβέρνηση δεν θα μπορούσε να διαπραγματευτεί τίποτα, όταν τη στιγμή της διαπραγμάτευσης ήταν η ίδια που εκβίαζε την ελληνική κοινωνία ότι αν δεν ψηφιστούν τα απάνθρωπα μέτρα του πολυνομοσχεδίου τότε θα χρεοκοπήσουμε διότι τα διαθέσιμα επαρκούσαν το πολύ έως τα μέσα Νοεμβρίου. Τα μέτρα ψηφίστηκαν, βρισκόμαστε στα μέσα Νοεμβρίου και τα διαθέσιμα δεν στέρεψαν. Επομένως, η κυβέρνηση εξαπάτησε για μια ακόμη φορά της ελληνική κοινωνία.

 

  1. Η συγκυβέρνηση όντως δεν διαπραγματεύτηκε και δεν διαπραγματεύεται απολύτως τίποτα. Διότι υποτίθεται θα διαπραγματευόταν την επιμήκυνση ώστε να περιοριστεί η ανάγκη λήψης υφεσιακών μέτρων. Πράγματι, ιδού τι έλεγε προεκλογικά (εκδήλωση στο ΕΒΕΑ) για την επιμήκυνση ο ίδιος ο κ. Σαμαράς: «η περικοπή 11,7 δισεκατομμυρίων δημοσίων δαπανών για 2013-14 – να επεκταθεί για δύο ακόμα χρόνια. Ως το 2016 τουλάχιστον. Έτσι στον επόμενο Προϋπολογισμό του 2013, θα θεσπίσουμε περικοπές 3,5 δισεκατομμυρίων κι όχι 7,5 όπως θα συνέβαινε, αν το πρόγραμμα είχε διετή διάρκεια. Η χρονική επέκταση του προγράμματος θα επιτρέψει να γίνουν περικοπές από σπατάλη και διαφθορά, όχι από μισθούς και συντάξεις. Κεντρική μας πολιτική είναι: όχι άλλες οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, όχι άλλοι φόροι, κι όχι άλλη περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, που το έχουν κόψει 10 φορές από τις αρχές του 2010. Και συνεχίζουν να το κόβουν…». Και τελικά τι έπραξε η κυβέρνησή του; Έλαβε μέτρα 11 δις μόνο για το 2013, ψήφισε μεσοπρόθεσμο με συνολικά μέτρα 19 δις (που ήδη του είπαν ότι δεν φτάνουν) και με νέες μειώσεις στο ΠΔΕ τα επόμενα δύο έτη. Αυτό σημαίνει ότι θα συνεχιστεί η αποδεδειγμένα καταστροφική πολιτική της ύφεσης τουλάχιστον μέχρι και το 2014. Είναι αυτό διαπραγμάτευση; Ή μήπως συνιστά διαπραγμάτευση το γεγονός ότι όλοι τοποθετούνται επί της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους εκτός από την ελληνική κυβέρνηση;

 

  1. Αντί για σκληρή διαπραγμάτευση, η συγκυβέρνηση επέλεξε την χειρότερη εκδοχή της στρατηγικής του «καλού και υπάκουου μαθητή», τον μερκελισμό, την υποτέλεια, δηλαδή, στην γερμανική δεξιά. Παρόλο που η στρατηγική αυτή έχει αποδειχτεί αποτυχημένη. Παρόλο που η πολιτική της ύφεσης στην οποία οδηγεί έχει αποδειχτεί καταστροφική και για την Ελλάδα και για την Ευρωζώνη όπου η κρίση συνεχώς οξύνεται. Παρόλο που η αποτυχία της υφεσιακής πολιτικής διαπιστώνεται πλέον από πολλές πλευρές, οι οποίες, επιπροσθέτως, οργανώνουν κινήσεις για την έμπρακτη αμφισβήτησή της. Τα παραβλέπει όλα αυτά η συγκυβέρνηση και εμμένει στην στρατηγική της υποτέλειας στη γερμανική δεξιά. Δικαίωμά της. Αρκεί να αναγνωρίζει ότι είναι η δική της επιλογή και να μην κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό ότι πρόκειται περί μονόδρομου. Να μην κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό ότι η αμφισβήτηση της γερμανικής δεξιάς συνεπάγεται τη συντέλεια του κόσμου.

 

  1. Οι εξελίξεις μετά το τελευταίο Eurogroup επιβεβαιώνουν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι η στρατηγική της υποτέλειας στην γερμανική δεξιά δεν θα μπορούσε παρά να είναι αδιέξοδη και καταστροφική. Διότι συνεχίζεται επιθετικότερα η ίδια απάνθρωπη πολιτικής ύφεσης, λιτότητας και υψηλής ανεργίας, που είναι αποδεδειγμένα καταστροφική, τόσο για την οικονομία όσο και για την κοινωνία. Διότι προσβάλλεται η αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού αφού όχι μόνο δεν επαρκούν τα μέχρι τώρα απάνθρωπα μέτρα αλλά οι δανειστές ζητούν επιπλέον και η συγκυβέρνηση αποδέχεται ατιμωτικές ρυθμίσεις ισοδύναμες του διεθνούς οικονομικού ελέγχου προ-προηγούμενων αιώνων. Ρυθμίσεις όπως σκληρότερη λιτότητα, πλήρης παράκαμψη του κοινοβουλίου για το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, αυτόματη επιβολή νέων περικοπών ακόμη και μισθών και συντάξεων, πρόσθετα δημόσια έσοδα στον ειδικό λογαριασμό για την εξυπηρέτηση του χρέος και έλεγχος του από τους δανειστές. Διότι το ζήτημα της μη βιωσιμότητας του χρέους της Ελλάδας (αλλά και άλλων χωρών της Ευρωζώνης) αφήνεται σε εκκρεμότητα, υπονομεύοντας έτσι κάθε προσπάθεια για ανάκαμψη και ανάπτυξη.

 

  1. 5. Ο κ. Σαμαρά και όσοι άλλοι μιλούν για «επιτυχία» του προγράμματος και της χώρας είναι εκτός τόπου και χρόνου, και προσβάλουν τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού. Διότι παραγνωρίζουν τις καταστροφικές συνέπειες της πολιτικής που ακολουθούν: την καθίζηση του βιοτικού επιπέδου, τη συνεχή αύξηση της ανεργίας σε δραματικά επίπεδα, την επιβολή εργασιακών σχέσεων σκλαβοπάζαρου, την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους, το πλιάτσικο στον δημόσιο πλούτου, την έλλειψη οποιασδήποτε πρότασης για την ευρωπαϊκή αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους που μετατρέπει την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες σε οιονεί αποικίες χρέους, την υποβάθμιση των δημοκρατικών διαδικασιών και στην Ελλάδα και στην Ευρωζώνη συνολικά, την ενίσχυση του νεοναζισμού.

 

  1. 6. Ο κ. Σαμαράς για να καλύψει τα αδιέξοδα του μερκελισμού  σπεύδει να υιοθετήσει  την ατζέντα του μίσους και του φόβου που προωθεί η Χρυσή Αυγή, ακυρώνοντας τον ελλιπή πλην όμως κινούμενο σε προοδευτική κατεύθυνση νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια. Έτσι όμως αποδεικνύεται για πολλοστή πολλά ότι ο ίδιος προτιμάει να δημαγωγεί και να θέτει σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή, παρά να αντιμετωπίζει τα δύσκολα προβλήματα.